Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

Στο ίδιο Καζάνι Φίλε...

Ενάμιση χρόνο άνεργος, εκατοντάδες βιογραφικά και τίποτα.

Η Ελένη τί λέει;


Δεν ξέρω.


Δεν ξέρεις!


Δεν τη βλέπω πιά.


Καλά, κανά οκτάμηνο χαθήκαμε ρε πούστη μου, πότε έγινε αυτό;


Δε τα ξέρεις τώρα, οι μαλακίες τρέχουν σαν το φως.

Πόσο καιρό;


Από τότε που χαθήκαμε κι εμείς ή λίγο μετά.

Είδε και απόειδε και στο τέλος την έκανε με ελαφρά... εντάξει, φυσιολογικά πράγματα, ανθρώπινα, τί μπορείς να πεις;

Τι φυσιολογικά ρε μαλάκα, τί ανθρώπινα; Τόσα χρόνια ήσασταν μαζί!


Και τί ήθελες να κάνει, να περιμένει πότε θα με πάρουν σε καμιά δουλειά; 

Βαρέθηκε, κουράστηκε και στο τέλος... την έκανε. 

Ωραία πράματα αδερφέ. Και πού μένεις τώρα;


Έπιασα μια γκαρσονιέρα λίγο παρακάτω. Για πες εσύ.


Τί να σου πω;


Η Μαρία, τί κάνει η Μαρία;


Η Μαρία ε; Ξέρω ΄γω, καλα πρέπει να ΄ναι.