Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

"Αναρχικότεροι" & "Εξεγερτικότεροι"

Ενδημεί χρόνια. Δεν είναι απαραίτητο να εκφραστεί με λέξεις. Μπορεί κι ένα βλέμμα δήθεν γνώσης, η σοφία στο μάτι, το καμπούριασμα της πλάτης λόγω των βαρέων… εμπειριών, ένα νεύμα, ένα στράβωμα στο στόμα, μια μαγκιόρικη και ταυτόχρονα βαρύγδουπη ατάκα, όλα αυτά μαζί ή το καθένα ξεχωριστά να δηλώσουν αυτήν την περιβόητη αγωνιστική… εμπειρία.

Αλλά πώς γίνεται αυτή να συνοδοιπορεί μόνο με την ποσότητα των ετών κι όχι με το τί έχεις καταλάβει από όσα έχεις κάνει ή όχι μέσα σε αυτά τα χρόνια, τί σκέφτεσαι για και πώς κρίνεις αυτό για το οποίο αγωνίζεσαι, πώς προσπαθείς να το πραγματοποιήσεις, ακόμα και ποιες προσωπικές ανασφάλειες μπορεί ακούσια ή εκούσια να καλύπτονται μέσω αυτού και ποια προσωπικά σου άγχη και χαρακτηρολογικά ελλείμματα ή προτερήματα επιδεικνύεις μέσα στις δράσεις σου μαζί με άλλους ανθρώπους; 

Όμως η εμπειρία κατά τη γνώμη μου δεν έχει μόνο ένα σκέλος αλλά δύο: χρόνο και κατανόηση.
Μπορεί να συναντήσεις έναν άνθρωπο ογδόντα ετών άδειο από εμπειρίες κι έναν πενηντάρη γεμάτο από αυτές. Δεν σχετίζεται μόνο με τον χρόνο, αλλά και με την αντίληψη, δηλαδή με το πόσο κάποια γεγονότα της ζωής σου σε άλλαξαν, σε προβλημάτισαν, σε ανάγκασαν να σκεφτείς με διαφορετικό τρόπο τα πράγματα μέσα από την αλληλουχία των ετών, χωρίς βέβαια να αλλοιώσουν τον βασικό σου αξιακό πυρήνα, γιατί στην περίπτωση αυτή πρόκεiται για κάτι διαφορετικό...

Τα τσιτάτα λοιπόν του στυλ "είμαι στον «χώρο» από το…"  ή
"είχα λάβει μέρος στο…"  ή "όταν εγώ ήμουν στο… εσύ δεν είχες γεννηθεί καν" είναι καλό να μάς βάζουν σε σκέψεις και για το ποιόν έχουμε απέναντί μας και για το πού θέλουμε να πάμε.
Γιατί η παλαιότητα ως άτυπη ιεραρχία και η επίκληση ενός καταρχήν σεβασμού, που στηρίζεται κυρίως στον χρόνο παρουσίας, λειτουργεί στον στρατό και στο σχολείο κι όχι σε χώρους που θέλουν να λέγονται ελευθεριακοί και αυτόνομοι.
Αν και κάποιας ηλικίας πλέον ποτέ δεν σεβάστηκα κάποιον λόγω των ετών του στον λεγόμενο χώρο, παρά μόνο λόγω των έργων του και του ήθους του απέναντι σε ισότιμους συντρόφους.
Παρομοίως, δεν απαιτώ να με σέβεται κανείς για ό,τι τυχόν έχω κάνει, γιατί αυτού του είδους ο σεβασμός έρχεται συνήθως και κατακάθεται πάνω στην συντροφικότητα και την αλληλοκατανόηση ανεξαρτήτως ηλικίας, όμως δεν είναι ο σεβασμός ένα χρονικό άρμα ανεξάρτητο κατανοήσεων και συμπεριφορών.

Προσωπικά, σέβομαι πάρα πολύ εκείνους τους ανθρώπους, που ενώ γνωρίζω ή μαθαίνω την αγωνιστική τους πορεία, εκείνοι δεν μιλούν σχεδόν ποτέ για αυτήν, ή όταν το κάνουν, δεν έχει αυτό εγωτική χροιά και προβολή, μά μόνο αγωνία να μοιραστούν την εμπειρία και τα γεγονότα που τούς σημάδεψαν.
Ακόμα περισσότερο, όταν αυτό γίνεται με συστολή (σχεδόν ντροπή) και όμορφο τρόπο μπροστά σε συντρόφους τους πολύ νεότερους ηλικιακά, τότε, ο σεβασμός που τρέφω απέναντί τους γίνεται θαυμασμός και υπερηφάνεια, που τους γνώρισα από κοντά και κατάφεραν να μου μεταδώσουν λίγο από το ήθος τους.
Τους σέβομαι, ακόμα κι αν τύχει να μην συμφωνώ μαζί τους, γιατί εκφράζουν την άποψή τους χωρίς να χρησιμοποιούν κυρίως το όπλο του χρόνου στον "χώρο".
Τους σέβομαι γιατί παραθέτουν επιχειρήματα και περιμένουν να ακούσουν και την άποψη του άλλου, του διαφορετικού, του νεότερου, του ίσως επιπόλαιου στα μάτια τους, εκείνου που το αίμα του βράζει και δεν ξέρει πως να διαχειριστεί τον κοχλασμό του, όμως εκείνου, που μπορεί να είναι πολιτικός τους σύντροφος και με αυτόν να συμπορεύονται.  

Από την άλλη πλευρά, υπάρχει αρκετές φορές κι ένα θέμα του τρόπου και ύφους, με το οποίο κάποιοι νεότεροι σύντροφοι απευθύνονται σε παλαιότερους.
Είναι ή διαφορετική όψη του ίδιου νομίσματος.

Από τη μία λοιπόν κανείς δεν είναι "αναρχικότερος" λόγω παλαιότητας, αλλά από την άλλη κανείς δεν καθίσταται "εξεγερτικότερος" λόγω νεαρότητας.
Κάποιοι πριν από αυτόν αγωνίστηκαν (εννοείται με λάθη και παραλείψεις) για να έχει εκείνος τώρα κάποιο σταθερό πεδίο ώστε να ασκεί κριτική και να μπορεί να αγωνίζεται με τον τρόπο που συνεπιλέγει με τους συνοδοιπόρους του.
Παρόμοια, πάντα όλοι οι παλαιότεροι πρέπει, κατά τη γνώμη μου να σκέπτονται ότι, γερνάμε, τα μυαλά μας μπορεί να σκουριάζουν, τα σχήματα στο κεφάλι μας πολλές φορές μάς ακινητοποιούν ιδεολογικά, αλλά και σε επίπεδο τακτικής
Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και αντίστροφα. Δεν είναι καλύτερο ή χειρότερο το "παλαιό" σχήμα από το "νεανικό".
Είναι σχήματα, και σαν σχήματα, που πολλές φορές ενσωματώνουμε, πρέπει να τα μαχόμαστε και να τα αποβάλλουμε από μέσα μας όσο μπορούμε.
Μπορούμε όλοι να λάβουμε γνώση, διάθεση και ήθος ανεξάρτητα από τα χρόνια μας στον "χώρο".
Έχουμε να λάβουμε και να δώσουμε ο ένας στον άλλον και ως άτομα και ως γενιές, γιατί κουβαλάμε διαφορετικά βιώματα και εμπειρίες, γιατί είμαστε άνθρωποι με ελαττώματα και προτερήματα κι αυτό μάς γειώνει στην ισοτιμία, που είναι απαραίτητη και χρήσιμη για να πορευθούμε. 

Επίσης, θα ήταν χρήσιμο για όλους μας να σταματήσουν οι αριστερογενείς πολιτικές εννοιολογήσεις, που κάποιες φορές εκτοξεύονται εν είδη κατηγορίας.
Δεν μάς ταιριάζουν για έναν βασικό λόγο.
Ο Αναρχισμός δεν είναι δόγμα, δεν μπορεί να διαβαστεί και να βιωθεί μονοδιάστατα όπως ο Μαρξισμός.
Ο Αναρχισμός είναι φύσει ένα πολυδιάστατο ρεύμα σκέψης, ένας ποταμός, που διάφοροι παραπόταμοι συναντήθηκαν στην κοίτη του και από τότε εκβάλουν μέσα στην θάλασσα της αναρχίας.
Μαρξιστικής και Λενινιστικής προέλευσης λοιπόν χαρακτηρισμοί μάλλον θολώνουν τα νερά αντί να τα καθάρουν, ειδικά όταν εκτοξεύονται από αναρχικούς σε αναρχικούς με ή χωρίς στόμφο.
Ναι, υπάρχουν διαφορές μέσα στις τάσεις του και σίγουρα έχουμε λόγους να μην θεωρούμε συντρόφους μας ανθρώπους, που πιστεύουμε ότι δεν είναι αναρχικοί/αντιεξουσιαστές.
Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιοι είναι προδότες, οπορτούνες, ρεβιζιονιστές κ.ο.κ.
Ευτυχώς, που δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα το αναρχόμετρο και έχουμε έτσι τη δυνατότητα να ασκούμε κριτική και να μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλον, από τα λάθη μας και τα προτερήματά μας.

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016

Άγιοι Πατέρες

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι εξ' αρχής Άγιοι Πατέρες:
Εμείς δεν είμαστε φτιαγμένοι από υλικά επιτυχίας, όπως την εννοείτε όλοι εσείς οι θρησκευτικοί και ιδεολογικοί ιεράρχες.
Εμείς είμαστε φτιαγμένοι από υλικά εντελώς ανθρώπινα, και άρα εύθραυστα, υλικά που στάζουν από κάθε πόρο τους ανθρώπινα ελαττώματα και πάθη.
Εμείς μέσα στα ελαττώματα και μέσω αυτών μεγαλώσαμε και μεγαλώνουμε, αλλάζουμε, σκεπτόμαστε, πράττουμε.
Εμείς δεν δηλώνουμε "άγιοι", "όσιοι" αλλά ούτε και αμαρτωλοί, γιατί ψάχνουμε την πολυεπίπεδη παναθρώπινη φύση μας, όπως εσείς παπαγαλίζετε τις γραφές σας και κάνετε μετάνοιες.
Εμείς μόνο μπροστά στα λάθη μας μετανιώνουμε, μπροστά σε εκείνους που τα εισέπραξαν, ενώπιον όσων πληγώσαμε.
Είμαστε "αποτυχημένοι" για ό,τι εσείς υπηρετείτε, δεν είμαστε "επιτυχημένοι", γιατί δεν έχουμε σκεφτεί καν τι ακριβώς σημαίνει να καβαλάς το άρμα της τύχης.
Εμείς παλεύουμε να πραγματοποιούμε στο σήμερα, στο τώρα, εκείνα που μάς εμπνέουν, ό,τι μάθαμε και βιώσαμε ως ανθρώπινο, αλληλέγγυο και συλλογικό.
Είμαστε περατοί ως άνθρωποι, όχι αιώνιοι όπως πιστεύετε εσείς για τους εαυτούς σας και το ποίμνιό σας- αν φυσικά πράξει κατά τας γραφάς και κανόνας.
Εσείς είστε βοσκοί με πολυπληθή κοπάδια. Εμείς ουτε πρόβατα είμαστε ούτε βοσκοί θέλουμε να γίνουμε.

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2016

Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση (Μια Συζήτηση Με Τον Γ. Μπίλλα)

Το Εισαγωγικό Μουσικό Απόσπασμα είναι από το "Kill The Poor" των Dead Kennedys.

Μια Συζήτηση (29/05/2015) με τον Γιάννη Μπίλλα Για Την Αποανάπτυξη και την Τοπικοποίηση.

Ευχαριστώ πολύ τον Γιάννη που αποδέχθηκε την πρόσκλησή μου ώστε να κάνουμε αυτή την συζήτηση, όπως επίσης και για τα δώρα που μού προσέφερε.
Ευχαριστώ πολύ τον Γιάννη και τον Γιώργο Μελέτη (για την πολύτιμη βοήθειά τους στην οδική μεταφορά μου, αφού λόγω μικροτραυματισμού μου λίγες μέρες πριν την πραγματοποίηση της συζήτησης ήταν αδύνατον είτε να περπατήσω είτε να οδηγήσω), όπως επίσης και τον Δημήτρη από τις "Εκδόσεις Των Συναδέλφων" (Καλλιδρομίου 30, Εξάρχεια) για την φιλοξενία στο Βιβλιοπωλείο των Εκδόσεων.

Δύο απαραίτητες Σημειώσεις:

1) Ο Γιάννης Μπίλλας εκ παραδρομής παρέλειψε να αναφέρει τον Ζαν-Κλωντ Μισεά στην απάντηση για τους θεωρητικούς της Αποανάπτυξης (Μερικοί Θεωρητικοί... (01:09:28) και μετά από τηλεφωνική του επικοινωνία μαζί μου με προέτρεψε να επισημάνω αυτή του την παράλειψη και να την αποκαταστήσω γραπτώς. 

2) Ο Γιάννης Μπίλλας μαζί με τον Γιώργο Κολέμπα έχουν συγγράψει το βιβλίο "Ο Ανθρωπολογικός Τύπος Της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης", που έχει εκδοθεί από τις "Εκδόσεις Των Συναδέλφων".


Θεματολογία

- Αυτοσυστάσεις... (1:03)

- Αποανάπτυξη (Γενικά Πλαίσια & Περιεχόμενο) (2:48)

- Αποανάπτυξη & Τοπικοποίηση (1) (9:14)

- Οικολογικό Αποτύπωμα" (9:48)

- Αποανάπτυξη & Τοπικοποίηση (2) (14:52)

- Εγχώρια Κοινοτιστική Παράδοση (16:30)

- Ο Νέος Ανθρωπολογικός Τύπος
(Διαδοχή & Παραλληλία Ανθρωπολογικών Τύπων)
(19:28)

- Παραγωγικός & Χρηματοπιστωτικός
Καπιταλισμός
(Ανθρωπολογικός Τύπος)
(22:33)

- Αυτοθέσμιση & Δημιουργία (26:06)

- Αποανάπτυξη & Καπιταλισμός
(Ενσωμάτωση & Άμυνες)
(27:07)

- Φιλελευθερισμός & Μαρξισμός (1) (29:48)

- Τα Ρωσικά Μιρ (30:40)

- H Μαρξική Αφήγηση (32:21)

- Φιλελευθερισμός & Μαρξισμός (2) (33:48)

- "Αρχαϊκές Κοινωνίες & Καπιταλισμός (34:54)

- Η Ιδέα Της Προόδου
(Μια Ευθύγραμμη Αντίληψη)
(35:53)

- Περί Αναγκών & Νοημάτων (45:43)

- Τα Προτάγματα Της Αποανάπτυξης (49:58)

- Επιστήμη & Τεχνολογία
(Καπιταλιστικός & "Αποανεπτυγμένος" Κόσμος)
(52:03)

- Περί... Ανοικτότητας (54:59)

- "Πράσινη Ανάπτυξη"
(Ένα Καπιταλιστικό Ιδεολόγημα)
(57:40)

- Κοινωνική/Συνεργατική & Αλληλέγγυα Οικονομία (01:02:00)

- Μερικές Σκέψεις...
(Ανάθεση- Αυτενέργεια-Δικτύωση)
(01:06:38)

- Μερικοί Θεωρητικοί... (01:09:28)

- Κοινωνική Ευθύνη & Αυτενέργεια (01:11:09)

Τρίτη, 17 Μαΐου 2016

Μια Συζήτηση Με Τον Στέργιο Κατσαρό


Το Εισαγωγικό Μουσικό Απόσπασμα είναι από το
"Θα Το Δείξει Κι Ο Καιρός" του Νικόλα Άσιμου.

Μια Συζήτηση (08/05/2015) Με Τον Στέργιο Κατσαρό.

Τον Ευχαριστώ Πολύ Που Αποδέχθηκε Την Πρόσκλησή Μου Για Αυτήν Την Συζήτηση.
Επίσης ευχαριστώ τον Σύντροφο και Φίλο Νώντα για την αμέριστη βοήθειά του.



Θεματολογία

- Βιογραφικά Στοιχεία / Επίδραση του Περιβάλλοντος (1:26)

- Η Μετάβαση Στην Αθήνα (8:24)

- Η Ελευθερία Της... Οικοδομής (10:53)

- "Εγώ Ο Προβοκάτορας, Ο Τρομοκράτης"
(Αυθόρμητο & Συνειδητό)

(12:53)

- Τα "Καρό Πουκάμισα" & Η Επίσημη Αριστερά (15:02)

- Η Ισορροπία Μιας Πιθανής Εξέγερσης
(Ιστορικές & Πολιτικές Συγκυρίες)

(19:04)

- Η Επιβολή Της Δικτατορίας & Η Επίσημη Αριστερά
(Μια Μικρή Ιστορία)

(23:26)

- H Νότα Μποταρίδου (30:21)

- Η Μετάβαση & Η Παραμονή Στην Κούβα (32:36)

- Επιστροφή & Σύλληψη (38:18)

- Κ.Υ.Π & Ε.Σ.Α. (44:56)

- Περί Βασανιστηρίων (44:52)

- Η Κατάσταση Στις Φυλακές (1)
(Οι Διάφορες Τάσεις)

(50:35)

- Η Κατάσταση Στις Φυλακές (2)
(Πολιτικοί & Ποινικοί Κρατούμενοι)

(55:28)

- Περί Καταστροφής & Δημιουργίας (59:56)

- Περί Θεωρίας & Πράξης (1:02:02)

- Περί Αυθόρμητου & Συνειδητού (1:04:55)

- Περί Πρωτοπορίας (1:12:05)

- Το Μετέωρο Βήμα Προς Τον Αναρχισμό (1:15:10)

- Περί Στρατηγικής Της Βίας (1:21:38)

- Περί Μαυροκόκκινου Μπλόκ (1:25:10)

- Σκέψεις Για Τον Αναρχικό Χώρο (1:28:10)

- Μεταπολίτευση & Άκρα Αριστερά (1:32:56)

- Μεταπολίτευση & Ένοπλο (1:43:36)

- Δημήτρης Κουφοντίνας / Σάββας Ξηρός (1:48:16)

- Περί Ένοπλης Αντίστασης (1:51:55)

- Ένοπλη Πάλη & Κοινωνική Απεύθυνση (1:54:12)

- Στον Δρόμο... (1:57:31)

- Περί Σύγχρονης Κρίσης (1:58:34)

Τρίτη, 10 Μαΐου 2016

Μια Συζήτηση Με Τον Δ. Ζερβουδάκη


Το Εισαγωγικό Μουσικό Απόσπασμα είναι από το "Άραγε Να ‘μαι Κάποιος Άλλος" του Δημήτρη Ζερβουδάκη.
Μια Συζήτηση (07/05/2015) Με Τον Δημήτρη Ζερβουδάκη.

Τον Ευχαριστώ Πολύ Που Αποδέχθηκε Την Πρόσκλησή Μου Για Αυτήν Την Συζήτηση.
Επίσης ευχαριστώ την Γιώτα Τσακιρίδου για την αμέριστη βοήθεια της και τον Σταυρό Του Νότου για την φιλοξενία.
Απαραίτητη Διευκρίνηση: Η θολή εικόνα στην αριστερή πλευρά των πλάνων είναι δική μου ευθύνη.Επέλεξα την θόλωση, διότι έθεσα την κάμερα σε "λάθος" σημείο.
Αν δεν θόλωνα το πλάνο, θα διαφήμιζα χωρίς να το θέλω κάποιο καταναλωτικό προϊόν.
Για το αισθητικό αποτέλεσμα αυτής της παρέμβασης (σε μερικά σημεία φαίνεται το πρόσωπο του συνεντευξιαζόμενου θολό) αναλαμβάνω ακέραια την ευθύνη και ζητάω συγγνώμη από τον Δημήτρη κι από όσους τυχόν παρακολουθήσουν την συζήτηση. Ο Δημήτρης Ζερβουδάκης εμφανίζεται στον "Σταυρό Του Νότου" στις 14-05-2016.





Θεματολογία:

- Περί… Έντεχνου (01:12)

- Λαϊκός Μουσικός (04:12)

- Δημοτική Μουσική-Ρεμπέτικα-Rock (4:29)

- Μουσική & Πολιτικοί Αφορισμοί (4:53)

- Περί Έντεχνου & Σκυλάδικου (6:31)

- Περί Τέχνης & Πολιτικής (9:36)

- Περί Υστεροφημίας (11:31

- Καλλιτεχνική Πορεία & Μουσικές Επιρροές (12:30)

- Η Επιρροή Του Ρεμπέτικου & Του Σ. Καζαντζίδη (14:10)

- Περί Θεσσαλονίκης…
(Συντηρητισμός & Προοδευτικότητα) (15:36)

- Περί Δισκογραφικών Εταιριών & Ανεξαρτησίας (25:06)

- Μια Μικρή Ιστορία Για Τον Α. Μικρούτσικο (28:35)

- Περί Ουτοπίας
(Πολιτική & Τέχνη) (30:14)

- Καλλιτέχνης & Καλλιτεχνικό Έργο 
(Με αφορμή Τον Γιώργο Νταλάρα) (33:24)

- Περί Στίχων (39:17)

- "Η Ελπίδα Έρχεται"
(Περί Ανάθεσης) (40:30)

- Δεκέμβρης 2008 / Κίνημα Πλατειών (43:13)

- Θεωρία & Πράξη (44:54)

- Περί Κινήματος & Κίνησης (46:32)

- Με Αφορμή Το Κράτος (50:56)

- Επόμενα Καλλιτεχνικά Σχέδια (54:15)

Τετάρτη, 6 Απριλίου 2016

"As One" ή "Kiss My Ass";

Serge Le Borgne (Καλλιτεχνικός Διευθυντής του MAI): 
"Είμαι Γάλλος, και μπορώ να σάς πω πως το κλίμα είναι πιό γκρίζο και θλιβερό στη Γαλλία από ό,τι εδώ.
Στη χώρα σας οι άνθρωποι χαμογελούν κι αυτός είναι ήδη ένας από τους πιο καταπληκτικούς τρόπους για να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση.
Κατά μια έννοια, το όνομα του προγράμματος AS ONE ("Σάν Ένας") δείχνει ότι θα αντιμετωπίσουμε αυτούς τους δύσκολους καιρούς αν παλέψουμε ή κινηθούμε σαν μία οντότητα και όχι χωριστά.
Ένας από τους λόγους για τους οποίους υπάρχει αυτό το project είναι για να κάνει τον κάθε έναν από εμάς να σκεφτεί περισσότερο πώς να γίνει τμήμα αυτής της ισχυρής οντότητας".

Paula Garcia (Performer):
"Ίσως είμαστε εν μέσω μιας επανάστασης χωρίς να το γνωρίζουμε.
Η πρακτική της performance και η καλλιτεχνική ανάπτυξη είναι τα όπλα μας.
Νομίζω ότι το πιό σημαντικό σημείο είναι να αντιληφθούμε πως ο μόνος τρόπος να αλλάξουμε αυτό το σύστημα είναι η χειραφέτηση του ανθρώπινου σώματος, δηλαδή να ανακαλύψουμε ξανά τη δύναμη την οποία έχουν όλα τα σώματα μαζί να διαρρήξουν τις οικονομικές δομές ισχύος, οι οποίες αποσκοπούν μόνο στη δημιουργία κερδών".

Δημήτρης Δασκαλόπουλος
{Οργανισμός ΝΕΟΝ & διαΝΕΟσις (Οργανισμός Έρευνας & Ανάλυσης)}: 
"Στηρίζω έμπρακτα το σύγχρονο πολιτισμό.
Είναι μια πράξη ενάντια στο τέλμα, την πολιτιστική και οικονομική κρίση, την πτώση των αξιών.
Είναι μια δική μου συνεισφορά στη δημιουργία και την ανάπτυξη".

http://www.dianeosis.org/2016/02/launching_blogpost/ 
(Η Εναρκτήρια εκδήλωση της "διαΝΕΟσις" με ομιλητή τον Δημήτρη  Δασκαλόπουλο)

Από ένθετο Του Μουσείου Μπενάκη:
"Η μέθοδος Αbramovic είναι μια σειρά από ασκήσεις που έχει σχεδιάσει η ίδια η καλλιτέχνης στη διάρκεια της 40χρονης και πλέον πορείας της, ώστε να βγεις, προσωρινά από τη ρουτίνα ή τα καθημερινά σου προβλήματα και να αντιμετωπίσεις τον ίδιο σου τον εαυτό".

http://neon.org.gr/gr/video/marina-abramovic-communal-moment-gr/
(Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς στο Μουσείο Μπενάκη σε μια... κοινοτική στιγμή.
Στο κοινό διακρίνεται και ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος).

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2016

Τυχαιότητες & Μια Βεβαιότητα

Γεννήθηκες τυχαία από δύο τυχαίους και διαφορετικούς ανθρώπους κάποια χρονιά, μια τυχαία ημερομηνία, κάπου.
Αυτοί, είτε σε ήθελαν είτε ήταν μια στιγμή καύλας, ηδονής ή μπορεί και τα δύο μαζί.
Δεν έχει μεγάλη σημασία άλλωστε.
Εσύ ξαφνικά υπήρξες.
Ίσως βρέθηκες μέσα στους τοίχους ενός νοσοκομείου ή στο αίθριο της φύσης, μπήκες ή όχι σε θερμοκοιτίδα (αν είχανε οι τυχαίοι γονείς σου τη δυνατότητα να στην προσφέρουν) και μετά άραξες για χρόνια σε ένα μεγαλοαστικό, μικροαστικό ή σπίτι επαρχίας σε κάποιον χώρο, που ονομάζεται Ελλάδα.
Θα μπορούσες, πάλι τυχαία, να είχες γεννηθεί σε άλλον χωροχρόνο και σε μέρη όπως Αλβανία, Η.Π.Α., Ρωσία, Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, σε φυλή στην Αφρική, στο αποικιοκρατούμενο Μαρόκο κ.ο.κ.
Η τυχαιότητα της ύπαρξής σου και του τόπου γέννησής σου θα μπορούσαν να σε είχαν κάνει ένθεο ή άθεο.
Στην Ελλάδα έτυχε να είσαι χριστιανός και μάλιστα Ορθόδοξος, όχι Μονοφυσίτης, Καθολικός, Διαμαρτυρόμενος κ.ο.κ.
Μόνο τυχαία δεν είσαι κάτι από αυτά ή άθεος.