Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

Υπομονή

Μετά από κάθε εκλογική διαδικασία, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα ισχύουν τα εξής: 

Το αστικό κράτος παραμένει αστικό κράτος.
Η κοινοβουλευτική  δημοκρατία παραμένει κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Οι νόμοι παραμένουν νόμοι.
Το Σύνταγμα παραμένει  Σύνταγμα.
Οι δικαστικοί και νομοθετικοί θεσμοί παραμένουν στη θέση τους.
Οι οικονομικές τάξεις υπάρχουν ακόμα.

Τίποτα ουσιαστικό δεν αλλάζει σε όλες αυτές τις δομές όταν αλλάζει η διακυβέρνηση, απλώς μπορεί κάποιες πρακτικές να χαλαρώνουν ή άλλες να σκληραίνουν αναλόγως της δεξιάς ή αριστερής κλίσης της εκάστοτε κυβέρνησης.

Παραδείγματος χάριν, επί συγκυβέρνησης Ν.Δ.-ΠΑ.ΣΟ.Κ. η κατάληψη της πρυτανείας θα είχε κατασταλεί την πρώτη εβδομάδα ενώ τώρα επί συγκυβέρνησης ΣΥ.ΡΙΖ.Α-ΑΝ.ΕΛ. κατεστάλη λίγο αργότερα λόγω... αριστερών ανακλαστικών.

Το να ζητούν σύντροφοι αναρχικοί διαφορετική αντιμετώπιση από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α είναι το ίδιο οξύμωρο και απίστευτο, όσο το να δούμε κάποτε τον Πορτοσάλτε να κατεβαίνει σε εκλογές συνεργαζόμενος με το Κ.Κ.Ε. όπως η Κανέλλη.
Το δεύτερο υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να συμβεί εν συγκρίσει π.χ. με το να αποποιηθεί η αριστερά την κομματική και κρατική της εξουσιαστική υπόσταση.
Το ότι μπορεί να βρισκόμαστε με την αριστερά στον δρόμο, σε εκδηλώσεις κ.τ.λ. δε σημαίνει ότι η αριστερά αλλάζει τομάρι, απλώς προσωπείο αλλάζει, γιατί το εξουσιαστικό της τομάρι δεν κρύβεται με τίποτα.
Το ότι προεκλογικά ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α θεωρούσε τον αναρχικό χώρο συντροφικό είναι το ίδιο οξύμωρο με το ότι καταδίκαζε την επέλαση των κατασταλτικών δυνάμεων στη Βίλα Αμαλία ενώ παράλληλα καταδίκαζε τον αναρχικό χώρο για την κατάληψη των γραφείων της ΔΗΜ.ΑΡ.

Επίσης, καλό είναι να θυμόμαστε ότι το λεγόμενο πανεπιστημιακό άσυλο έχει καταργηθεί εδώ και περίπου τέσσερα ή πέντε χρόνια, άρα, οι μπάτσοι, όποτε λάβουν τις απαραίτητες εντολές έχουν κάθε δικαίωμα να εισβάλλουν σε οποιοδήποτε χώρο του πανεπιστημίου ακόμα και χωρίς εισαγγελική παραγγελία.
Δεν είναι καθόλου οξύμωρο ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α χρησιμοποιεί την αστυνομία, το περίεργο είναι ότι δεν έχει ακόμα χρησιμοποιήσει και τον στρατό (μπορεί να το δούμε κι αυτό).

Είμαστε από διαφορετικούς πολιτικούς κόσμους κι αυτό πρέπει να το θυμόμαστε: Εκείνοι Μαρξιστές, Εμείς Ελευθεριακοί.
Ξέρουμε πού συμπλέουμε και πού όχι.  
Ξέρουμε κι εμείς τον Μαρξ, όπως και εκείνοι, μόνο που τον διαβάζουμε διαφορετικά.
Γνωρίζουμε κι εμείς μετα-μαρξιστές στοχαστές, ξέρουμε από επαναστατικές ιστορικές στιγμές, μόνο που βρίσκουμε σε όλα αυτά τα ελευθεριακά πυρηνικά τους στοιχεία και στεκόμαστε απέναντι στα εξουσιαστικά τους με κριτική διάθεση.

Είμαι σίγουρος ότι θα δούμε παρά πολλά, πολλά περισσότερα, από εδώ και πέρα.
Λίγη υπομονή χρειαζόμαστε.

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2015

Ο.Υ.Κ.: "Μια Ωραία Πεταλούδα"

Χρόνια τώρα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δημιουργείται απορία και εντύπωση (πολύς κόσμος πέφτει από τα σύννεφα εν ολίγοις, κυρίως αριστερών φρονημάτων) με τα εθνικιστικά και ρατσιστικά συνθήματα των Ο.Υ.Κ., των Ειδικών Δυνάμεων και άλλων υπερστρατόκαυλων σωμάτων, που ακούγονται στις παρελάσεις, συμπεριλαμβανομένων και των αστυνομικών τέτοιων- που δεν διαφέρουν σε τίποτα από τα στρατιωτικά, παρά μόνο στο ότι αυτά είναι πολιτικά, δηλαδή ουσιαστικά  αποτελούν τον πολιτειακό στρατό της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Ένας εθνικιστικός και ρατσιστικός θεσμός όπως είναι ο στρατός και η αστυνομία δεν θα  μπορούσε να προπαγανδίζει στο εσωτερικό και εξωτερικό ακροατήριο τον ρόλο του με συνθήματα όπως "περνά περνά η μέλισσα και τα μελισσόπουλα" ή "μια ωραία πεταλούδα"!
Γιατί αν γινόταν αυτό, και το κύρος του θα έχανε, και την απήχησή του, ιδιαίτερα στο εξωτερικό ακροατήριο (κοινωνικό σώμα).
Κανονικά, θα έπρεπε να απορούσαν και να εξανίστανται όσοι το κάνουν σήμερα, αν ακουγόταν ο ύμνος των στρουμφ κι όχι όταν τα συνθήματα ταυτίζονται απόλυτα με θεσμούς, που στον πυρήνα τους ήταν, είναι και θα παραμείνουν ολοκληρωτικοί.
Γιατί, Στρατός και Αστυνομία είναι εκφάνσεις του ολοκληρωτισμού που χαρακτηρίζει την ίδια τη δομή του Κράτους, την ιεραρχία του, την προπαγάνδα που ασκεί εντός κι εκτός, τον ρόλο που θέλει ιστορικά να διαδραματίσει.
Εκτός αν τεθούν ως εσωτερικοί ή εξωτερικοί εχθροί ο Μπομπ Σφουγγαράκης, ο Μίκι Μάους και ο Ποπάυ.

Η "απορία", κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να είναι η εξής:
γιατί πολύς κόσμος χειροκροτά και ταυτίζεται με αυτά τα συνθήματα, νιώθει εθνικά υπερήφανος και κορδώνεται μέσα από τους "εθνικούς ράμπο" και τις εθνικές επετείους, ενώ στο άκουσμα ταξικών-εργατικών ή άλλων τέτοιων συνθημάτων όλοι- εκτός των συνηθισμένων υπόπτων- σφυρίζουν αδιάφορα;
Γιατί ο κόσμος που συγκεντρώνεται στις παρελάσεις είναι περισσότερος π.χ. από την πορεία της 1ης Μαΐου και μάλιστα φαίνεται να ψυχαγωγείται με συνθήματα που αναφέρονται σε ξεκοιλιάσματα αλλοδαπών και αλλόθρησκων, άλωσης της... Πόλης κ.α.;
Γιατί πολύς κόσμος τα προηγούμενα χρόνια ένιωθε τόσο ανελεύθερος, επειδή δεν μπορούσε να θαυμάσει λόγω των κιγκλιδωμάτων τα "υπερήφανα ελληνικά στρατά";
Ναι, τα κάγκελα δεν προάγουν την ελευθερία, να τα ρίξουμε αλλά όχι για να είμαστε ελεύθεροι να παρακολουθούμε ερπύστριες και στρατιωτικούς βηματισμούς.
Ναι, να σηκώνουμε το κεφάλι ψηλά για να αναπνέουμε καλύτερα και να καθαρίζει το βλέμμα μας αλλά όχι για να θαυμάζουμε τα f-16.
(Και βέβαια, υπάρχουν απαντήσεις για τα παραπάνω ερωτήματα, απλά δεν είναι σκοπός μου να τις καταγράψω εδώ, αυτη τη στιγμή).

Η νέα συγκυβέρνηση νομίζει ότι βρήκε τον τρόπο να συνδυάσει και τα θέλω των ακροδεξιών-στρατόκαυλων και τα θέλω των αριστερούληδων κι έτσι έκανε παρέλαση-λαϊκό γλέντι, φέρνοντας στο μυαλό μας εικόνες και πλάνα της επτάχρονης δικτατορίας.
Αν παρακολουθήσει κανείς δε πώς όλες οι ακροδεξιές και φασίζουσες εφημερίδες ύμνησαν την πρωτοβουλία αυτή, θα καταλάβει ποιό κοινό προσπαθεί να προσελκύσει ή και να διατηρήσει στο πλευρό της η κυβέρνηση μέσω τέτοιων εκδηλώσεων κι όχι μόνο.

Οι ίδιοι, που τα προηγούμενα χρόνια έκαναν τις παρελάσεις πεδίο μάχης, γιατί διαφωνούσαν με την διεξαγωγή τους, είναι οι ίδιοι που σήμερα δημιούργησαν αυτό το υβρίδιο εορτασμού εθνικής επετείου, κάτι μεταξύ "στην υγειά μας ρε παιδιά" και "περνάει ο στρατός, της Ελλάδος φρουρός".

Συγχαρητήρια, επιτέλους, το Κιτς και ο θεαματικός Ολοκληρωτισμός ξαναβρήκαν σε τέτοια ένταση τον βηματισμό τους.

Κυβέρνηση με ολίγη ή πολλή από Αριστερά δεν έχουμε;
Ε, συντονιστείτε, θα δούμε και θα ακούσουμε πολλά ακόμα.

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Διάλογος Φαρμακείου

Αληθινός Διάλογος 28-03-2015


Πρόσωπα
(Ιδιοκτήτρια Φαρμακείου- Υπάλληλος Φαρμακείου- Εγώ)

Ιδιοκτήτρια Φαρμακείου: Μπορώ να σάς ρωτήσω κάτι;
Εγώ: Παρακαλώ.
Ιδιοκτήτρια Φαρμακείου: Θέλω τη γνώμη σας σε κάτι.
Εγώ: Πείτε μου.
Ιδιοκτήτρια Φαρμακείου: Θέλετε να δουλεύουν τα φαρμακεία και το Σάββατο;
Εγώ: Με ρωτάτε ως καταναλωτή ή ως εργαζόμενο;
Ιδιοκτήτρια Φαρμακείου: Ως ό,τι θέλετε, έχει διαφορά;
Εγώ: Εσείς τι λέτε; Ως καταναλωτής θα σάς έλεγα "ναι, να δουλεύουν τα φαρμακεία και τα Σάββατα, να δουλεύουν όλοι Σάββατα, Κυριακές".
Ως εργαζόμενος όμως, που υπερισχύει για μένα της ιδιότητας του καταναλωτή σάς απαντώ πως όχι, δεν πρέπει να δουλεύετε τα Σάββατα, οι εργαζόμενοι έχουν ανάγκη ξεκούρασης. Δουλεύω χρόνια και ξέρω πώς είναι.

Εδώ, παρεμβαίνει η υπάλληλος

Υπάλληλος Φαρμακείου: Μα δε δουλεύουμε πολύ, οκτάωρο είναι, σαράντα ώρες την εβδομάδα και παίρνουμε και ρεπό. 
Εγώ: Κι είναι λίγες σαράντα ώρες την εβδομάδα;
Σου φαίνονται λίγες;
Υπάλληλος Φαρμακείου: Είναι το νόμιμο οκτάωρο, ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο.
Και παίρνουμε ρεπό μέσα στην εβδομάδα όταν δουλεύουμε Σάββατο.
Εγώ: Και ποιός έχει αποφασίσει τί είναι νόμιμο και τί όχι;
Ποιός έχει αποφασίσει ότι οκτώ ώρες είναι μια χαρά και δεν είναι μια χαρά λιγότερες ή περισσότερες από τις οκτώ;
Γιατί π.χ. να μην είναι δώδεκα οι νόμιμες ώρες δουλειάς;
Υπάλληλος Φαρμακείου: Ε;
Εγώ: Εγώ, ας πούμε, προτείνω δώδεκα ώρες κι οι εργαζόμενοι να μην παίρνουν ούτε ρεπό ούτε τίποτα. Τι τα χρειαζόμαστε;

Κόβεται ο πληθυντικός ευγενείας

Ιδιοκτήτρια φαρμακείου: Σε ρώτησα κάτι συγκεκριμένο.
Θα απαντήσεις;
Εγώ: Σου έχω απαντήσει ήδη, δεν το άκουσες;
Αν δεν σου κάνει, πες μου τί ακριβώς θές να σου πω κι εγώ θα στο πω για να είσαι ευχαριστημένη.
Ιδιοκτήτρια φαρμακείου:
(με σαφώς ξινισμένα μούτρα)
Εντάξει, σε ευχαριστώ πολύ.
Εγώ: Να 'σαι καλά.
(Απευθυνόμενος στην υπάλληλο)
Να το προσέξεις αυτό...

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2015

ΣΥ.ΡΙΖ.ίτιδα Η Οπαδική

Η ΣΥ.ΡΙΖ.ίτιδα απαντάται σε πρώην ιδεολόγους-ψηφοφόρους,
νύν οπαδούς-εξουσιοδικαιολογητές του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και προσφάτως συριζόπληκτους όλων των πολιτικών τάσεων και χρωματισμών.
Κυρίως όμως, προσβάλλει τα εν παρελθούσα υπνώσει και εν πλήρη αγνοία της καταστάσεων των, ριζοσπαστικοαριστερά κομματόσκυλα.

Η κλινική εικόνα του ασθενούς δεν προδίδει την σημαντικότητα και τη σοβαρότητα της καταστάσεώς του, δια αυτόν τον λόγον άλλωστε, η εν λόγω ασθένεια κρίνεται ως ιδιαιτέρως επικίνδυνη και ύπουλος.

Λίγα από τα πλέον σημαντικά συμπτώματα της ΣΥ.ΡΙΖ.ίτιδας  είναι τα παρακάτω:

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

Σωματεία Vodafone-Wind (Μια Συζήτηση)

Μια Συζήτηση (13/3/2015) με τους:
- Λιλιάνα Κυρίμη (Πανελλήνιο Σωματείο Wind)
- Aλέξανδρο Γκουτσιούπα (Πανελλήνιο Σωματείο Vodafone)

Τους ευχαριστώ και τους δύο που αποδέχθηκαν την πρόσκληση ώστε να γίνει αυτή η Συζήτηση.
Επίσης τους ευχαριστώ για τη φιλοξενία τους.

Πληροφορίες για τα δύο Σωματεία μπορείτε να βρείτε στους παρακάτω ιστοτόπους:





Θεματολογία:

- Η Ίδρυση Των Σωματείων (1:17)

- Οι Παρατάξεις Των Σωματείων (3:36)

- Οι Εταιρικές Θυγατρικές (4:57)

- Η Θυγατρική Victus
(Mια περίπτωση Outsourcing & Η Απαρχή Του Κοινού Αγώνα)
(7:11)

- Το Σωματείο Της Cosmote (21:15)

- Συνεργασία Με Σωματεία & Συλλογικότητες
(Κοινά Προβλήματα-Κοινοί Αγώνες)
(22:15)

- Εργατικοί & Κοινωνικοί Αγώνες (29:43)

- Γ.Σ.Ε.Ε. & Ε.Κ.Α. (36:03)

- Σ.Ε.ΤΗ.Π. (39:30)

- Οι Πρόσφατες 
Απεργιακές Κινητοποιήσεις (41:31)

- Τα Αιτήματα
Των Απεργιακών Κινητοποιήσεων
(1)
(51:32)

- Εξυπηρέτηση Πελατών-Τηλεφωνικά Κέντρα
(Μια Σύγχρονη Γαλέρα)
(1:00:37)

- Ενότητα: Απάντηση Στον Κατακερματισμό (1:20:21)

- Τα Αιτήματα
Των Απεργιακών Κινητοποιήσεων
(2)
(1:23:04

- Μεσαία & Μεγάλα Εταιρικά Στελέχη (1:26:26)

- Συνδικαλισμός & Συνδικαλιστές
Τα Χρόνια Της Κρίσης (1:27:05)

- Περί Νέας Κυβέρνησης (1:49:25)

- Τα Μελλοντικά Σχέδια (1:55:37)

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

Ντοκιμαντέρ "Ο Ασκός Του Αιόλου" (Μια Άποψη)


Ένα ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ γυρίζεται αυτό το διάστημα και αφορά στην αιολική ενέργεια.
Το θέμα είναι από μόνο του σημαντικό, όχι μόνο γιατί η ενέργεια είναι κάτι, που τις πηγές της ψάχνουν να "εφεύρουν" και να εκμεταλλευτούν όλα τα κράτη του κόσμου μέσα σε έναν ανελέητο πόλεμο διεθνών ανταγωνισμών και επιχειρηματικών συγκρούσεων άλλα και γιατί αφορά άμεσα και ουσιαστικά στην επιβίωση του ίδιου του πλανήτη.
Μια μεγάλη ομάδα δημοσιογράφων και ερευνητών φαίνεται ότι θέλει να ανακαλύψει τους ιστούς που περιπλέκονται γύρω από αυτό το θέμα τουλάχιστον στην εγχώρια πραγματικότητα κι ίσως όχι μόνο.

Έχω παρακολουθήσει το τρέιλερ που παραθέτω εδώ και σαν υποψήφιος θεατής του ολοκληρωμένου ντοκιμαντέρ θα ήθελα να μπορούσαν μέσω αυτού, να απαντηθούν, αν όχι όλα, τουλάχιστον κάποια από τα ερωτήματα που θέτω παρακάτω.

- Τί ακριβώς συμβαίνει με αυτού του τύπου την ενέργεια, ποιά και τί μεγέθους επιχειρηματικά συμφέροντα υποκρύπτονται πίσω από αυτήν και τη λεγόμενη "πράσινη ανάπτυξη", η οποία έχει καταστεί μάλλον φαινόμενο του συρμού, ειδικά τα τελευταία χρόνια της εγχώριας κρίσης;

- 'Έχει αυξηθεί σημαντικά το εγχώριο επιχειρηματικό ενδιαφέρον γύρω από την αιολική ενέργεια μέσα στα χρόνια της κρίσης;

- Ποιοί είναι οι εγχώριοι και ξένοι επιχειρηματίες που ενδιαφέρονται για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

- Ποιοί κίνδυνοι υπάρχουν για τη χλωρίδα και την πανίδα του κάθε τόπου από τους γνωστούς σε όλους μας πλέον τεράστιους... ανεμιστήρες, που έχουν "φυτρώσει" σχεδόν σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια και στροβιλιζόμενοι από την ισχύ του ανέμου στέκονται επιβλητικά συνήθως σε υψώματα και βουνά;

- Ποιά είναι το νομικό καθεστώς σε σχέση με την αιολική ενέργεια σε χώρες του εξωτερικού και ειδικά σε όσες αντιμετωπίζουν ιδιαίτερης οξύτητας οικονομικά προβλήματα;

- Τί ακριβώς παράγει η αιολική ενέργεια, πώς, ποιους αφορά, ποιά τα υλικά άντλησής της, τί σχέση έχουν με το φυσικό περιβάλλον, τη διατήρηση και την  ανάπτυξή του, συνδράμουν τέτοια έργα στις τοπικές οικονομίες κι αν ναι πώς, ποιες εταιρίες διαχειρίζονται αυτά τα κονδύλια, ποιοί επενδύουν και τί τελικά αποζητούν;

- Τελικά, η λεγόμενη "πράσινη ανάπτυξη" εντάσσεται μέσα σε κάποιο οικολογικό ρεύμα σκέψης ή απλώς αποτελεί το φερετζέ ενός υποτιθέμενου ανθρώπινου καπιταλισμού;

Εγώ προσωπικά θα περίμενα να δω και να ακούσω και τις απόψεις εκείνων που υποστηρίζουν τη συγκεκριμένη ανανεώσιμη πηγή ενέργειας είτε είναι επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον χώρο είτε επιστήμονες που τίθενται υπέρ της είτε ακόμα και κάτοικοι των περιοχών που αντιμετωπίζουν το θέμα ως ευκαιρία απασχόλησης και καταπολέμησης της ανεργίας.

Εν κατακλείδι, ένα ντοκιμαντέρ στο οποίο μιλούν μόνο ειδικοί δεν μπορεί να αγγίξει πάρα μόνο όσους είναι ειδικοί.
Εύχομαι η συγκεκριμένη προσπάθεια να επικεντρωθεί περισσότερο στις απόψεις "απλών" ανθρώπων (είτε με θετική είτε με αρνητική άποψη) κι αυτές να μπορέσει να τις φιλτράρει μέσω των απόψεων όσων θεωρούνται και είναι ειδικοί.

ΥΓ: Επειδή, προσωπικά πιστεύω ότι η προσπάθεια δημιουργίας του συγκεκριμένου ντοκιμαντέρ αξίζει τον κόπο παραθέτω τη σελίδα οικονομικής του υποστήριξης (και όχι μόνο, γιατί στη σελίδα θα βρείτε πληροφορίες για τη θεματολογία, τους συντελεστές κ.α.): 

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2015

Παρουσίαση Του Βιβλίου "Ακίνητη Πόλη" Του Δημήτρη Λάμπου


H Παρουσίαση Του Βιβλίου "Ακίνητη Πόλη" Του Δημήτρη Λάμπου έγινε στις 4-03-2015 Στο Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο, Θεμιστοκλέους 37 στα Εξάρχεια.

Εκδόθηκε από τις Εκδόσεις "Κουκίδα"

Μίλησαν οι:

- Δημήτρης Δημόπουλος
(Ιδιοκτήτης των εκδόσεων "Κουκίδα" & Του Εναλλακτικού Βιβλιοπωλείου)

- Περικλής Κοροβέσης (Συγγραφέας)

- Μάκης Χρυσοστομίδης (Ποιητής)

- Δημήτρης Παπαχρήστος (Συγγραφέας)

& ο ίδιος ο συγγραφέας

Περισσότερες πληροφορίες για τον Μουσικό & Συγγραφέα Δημήτρη Λάμπο μπορείτε να βρείτε εδώ: