Τρίτη, 25 Μαΐου 2010

Περί Ουτοπίας...



Herbert Marcuze
"Εκείνο που κατηγορείται σαν "ουτοπία" δεν είναι πια "ό,τι δεν έχει τόπο" και επομένως δεν έχει κάποια θέση μέσα στο ιστορικό σύμπαν, αλλά μάλλον εκείνο που εμποδίζεται να γεννηθεί από την εξουσία των καταστημένων κοινωνιών.
Η ουτοπία αναφέρεται πια όχι στο απίθανο να συμβεί, αλλά μάλλον σε αυτό που το εμποδίζει να συμβεί η εξουσία των υφιστάμενων κοινωνιών, η ισχύουσα οργάνωση των πολιτικών και παραγωγικών δυνάμεων"

Μαξ Χορκχάιμερ
- "Με τη λέξη "εξυπνάδα" οι άνθρωποι εννοούν την ικανότητα να προσαρμόζεσαι στο υπάρχον, να ευδοκιμείς μέσα σε αυτό, να ενεργείς σύμφωνα με την αρχή του κέρδους. "Χαζός" είσαι όταν βρίσεις απεχθή την καθολική αρχή, όταν κινητοποιείσαι από άλλα συμφέροντα ή απλώς όταν δεν είσαι καλός στο χειρισμό των εσωτερικών και εξωτερικών μηχανισμών της αυτοδιατήρησης μέσα στην κοινωνική ιεραρχία"
- "Είναι αλήθεια πως ένας άνθρωπος μόνος του δεν μπορεί να αλλάξει την πορεία του κόσμου. Αν δεν νιώθει όμως σε όλη του τη ζωή την άγρια απελπισία που εξεγείρεται εναντίον αυτής της αλήθειας, δεν θα μπορέσει να κάνει ποτέ εκείνο το απειροελάχιστο, ασήμαντο, μάταιο, ατελέσφορο καλό που είναι σε θέση να κάνει. "

Μιχαήλ Μπακούνιν
"… Αυτή η Υπηρεσιακή επιστήμη πρέπει να πεθάνει μαζί με τον κόσμο που υπηρετεί· και στη θέση της, μια επιστήμη καινούργια, ορθολογική και ζωντανή, θα εμφανιστεί μετά τη νίκη του λαού, από τα ίδια τα βάθη της αποδεσμευμένης ζωής"

Λένιν
"Πρέπει να ονειροπολούμε"

Όσκαρ Ουάϊλντ
" Όταν ενδίδει στις αξιώσεις της υπακοής και της συμμόρφωσης, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι ελεύθερος. "

Επίκουρος
"Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε το επόμενο ταξίδι καλύτερο από το προηγούμενο, όσο βρισκόμαστε ακόμη στο δρόμο. Κι όταν φτάσουμε στο τέρμα, ας χαρούμε χωρίς υπερβολή"


Erich Fromm"... ο "ουτοπικός" στόχος είναι πιο ρεαλιστικός από ό,τι ο "ρεαλιστικός" των σημερινών ηγετών"

Φρήντριχ Νίτσε
- "Όσο πιο ψηλά πετάμε, τόσο πιο μικροί φαντάζουμε σ΄ εκείνους που δεν μπορούν να πετάξουν"
- "Πρέπει να νιώθει κανείς την ανάγκη να γίνει δυνατός: αλλιώς δεν πρόκειται να γίνει ποτέ"
- "Κανείς δεν μπορεί για χάρη σου, να χτίσει τη γέφυρα που, πάνω της ακριβώς, πρέπει να βαδίσεις πάνω από το ποτάμι της ζωής. Κανείς εκτός από 'σένα και μόνο"
- "Οδηγητική αρχή σας να είναι ο χωρίς τέλος αγώνας να πλησιάσετε το αδύνατο"
- "Κι αυτός που πρέπει να γίνει δημιουργός μέσα στο Καλό και στο Κακό, αληθινά σας λέω, πρέπει πρώτα από όλα να γίνει χαλαστής και να γκρεμίσει αξίες"


Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ
"Η ελευθερία ποτέ δεν χαρίζεται από τον καταπιεστή.
Πρέπει να απαιτηθεί από τον καταπιεσμένο"

Μάνος Χατζιδάκις
Ο,ΤΙ ΕΧΩ ΙΕΡΟ
"Να περιφρονώ τις συνήθειες των πολλών, τη λογική του κράτους και την "ηθική" των συγγενών μου. Να αγαπώ με πάθος τους κυνηγημένους, τους ανορθόδοξους και τους αναθεωρητές"

Μαρία Μενεγάκη
(Διευθύντρια του Τομέα Ιστορίας του Γαλλικού Πολιτισμού στο Ε.Κ.Π.)
"Με το πέρασμα του χρόνου, είτε το θέλουμε είτε όχι, είτε το αναγνωρίζουμε είτε όχι, η ουτοπία γίνεται πραγματικότητα. Οι ονειροπόλοι, οι οραματιστές, οι ιδιόρρυθμοι, οι αλλόκοτοι για τους συγχρόνους τους, αποδεικνύονται προφήτες για τις επόμενες γενιές"

Βασίλης Σεβδαλής (Οικονομολόγος - Συγγραφέας)
"Οπωσδήποτε οι μέρες μας δεν προσφέρονται για οράματα. Πετυχαίνουν και επιβιώνουν οι Ρεαλιστές, αυτοί που κάθε μέρα κάνουν τις σωστές κινήσεις τακτικής, μέχρι την επόμενη κρίση, άντε μέχρι την επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Ταυτόχρονα όμως ως λαοί νιώθουμε την έλλειψη του οράματος. Το μέγα ερώτημα βέβαια εδώ είναι για τι είδους όραμα μιλάμε. Στη χώρα μας τουλάχιστον, οι πολιτικοί τα τελευταία χρόνια μας πρόσφεραν ως όραμα πότε τον "Εκσυγχρονισμό", πότε την "ισχυρή Ελλάδα", και πότε τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Πράματα που μάλλον μας βγήκανε σε εφιάλτες. Η ιστορία όμως μας διδάσκει ότι το όραμα πολλές φορές προάγει την κοινωνία και ακόμα, ένα όραμα που σήμερα φαντάζει ανέφικτο, αποτελεί ουτοπία, μπορεί αύριο να γίνει πραγματικότητα"

Σάββατο, 22 Μαΐου 2010

ΣΤΑΣΟΥ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΦΩΝΑΞΕ ΔΥΝΑΤΑ ΡΕ...


DIO - STAND UP AND SHOUT
It's the same old song
You've gotta be somewhere at sometime
And they never let you fly
It's like broken glass
You get cut before you see it
So open up your eyes
You've got desire
So let it out
You've got the powerStand up and shout
Shout
Stand up and shout

You've got wings of steel
But they never really move you
You only seem to crawl

You've been nailed to the wheel
But never really turning
You know you've got to want it all

You've got desire
So let it out
You've got the power
Stand up and shout
Shout
Stand up and shout
Let it out

You are the strongest chain
And not just some reflection
So never hide again

You are the driver
You own the road
You are the fire go on explode
You've got desire
So let it out
You've got the power
Stand up and shout
Stand up and shout
Let it out
Stand up and shout

Τρίτη, 18 Μαΐου 2010

HUNGRY FOR HEAVEN...


Ronnie James Dio (1942-2010)
Δεν συνηθίζω μέσα από αυτό το blog να αναφέρομαι σε καλλιτέχνες. Το έχω κάνει άλλες τρεις φορές απ' ό,τι θυμάμαι.
Στην περίπτωση όμως της απώλειας ενός ανθρώπου με τεράστια φωνή, μια από τις φωνές που σημάδεψε τα εφηβικά μου χρόνια, θα κάνω μια εξαίρεση.Αναρτώ απλά μια φωτογραφία του.
Τα λόγια περιττεύουν.

Κυριακή, 16 Μαΐου 2010

Η ΑΥΤΟΝΟΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ... ΑΝΟΗΣΙΑ


Το Καπιταλιστικό σύστημα είναι το καλύτερο που υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει.
Για να προχωρήσει η κουβέντα με τη συγκεκριμένη αυτονοησία κάνω την καρδιά μου πέτρα και δέχομαι αυτό το "που υπήρχε, υπάρχει".
Εκείνο το "και θα υπάρχει" πώς αιτιολογείται από τους απολογητές του Καπιταλισμού;
Εντελώς ανιστόρητοι…πολύ λογικό αφού έχουν για μέντορά τους τον Φουκογιάμα που προέβλεψε το τέλος της Ιστορίας

Ο Κομμουνισμός απέτυχε.

Αυτή η φράση συνήθως αναφέρεται στη θεωρία και στην προσπάθεια πρακτικής εφαρμογής του Μαρξιστικού Κομμουνισμού, υπονοώντας πως Κομμουνισμός είναι μόνο ο Επιστημονικός Σοσιαλισμός, δηλαδή ο Μαρξισμός.
Κυρίως δε, στοχεύει το οικονομικό κομμάτι της Μαρξιστικής Οικονομίας και στηλιτεύει τις ανεπάρκειες του Σοβιετικού Μαρξισμού που επικράτησε στο πρώην Ανατολικό Μπλόκ.
Δηλαδή Κομμουνισμός κατά το δοκούν

Η Αναρχία είναι ουτοπία

Η θεωρία του Αναρχισμού δεν έχει επικρατήσει ποτέ σε μεγάλη κλίμακα ή για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Αν την αντιπαραβάλλεις με τον Χριστιανισμό (ως κοινωνική θεώρηση) που υποτίθεται ότι επικρατεί σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη και σε μεγάλο μέρος του υπόλοιπου πλανήτη,
τότε καταλαβαίνεις εύκολα ποιο από τα δύο είναι στην πραγματικότητα ουτοπία

Παρασκευή, 7 Μαΐου 2010

ΑΚΟΥΣΕΣ ΠΑΤΕΡΑ;;;;....


Πατέρα… άκουσες πατέρα;
Έχεις πάρει χαμπάρι τι γίνεται εδώ κάτω; Σε έχουν ενημερώσει;
Είμαι πρωθυπουργός πατέρα, όπως ήσουν εσύ κάποτε, θυμάσαι; Είμαι πια ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ. Όμως πατέρα… πατέρα μ΄ακούς, μ΄ακούς; Δε φταίω εγώ πατέρα…δε φταίω… οι Δεξιοί φταίνε, οι Νεοδημοκράτες. Άλλωστε τό ‘λεγες κι εσύ: «Ο Λαός -δεν ξεχνά- τι σημαίνει Δεξιά», το θυμάμαι αυτό το σύνθημα, πολύ αμυδρά… αλλά το θυμάμαι.
Τα έκαναν σκατά οι Δεξιοί και ο έλληνας έπεσε πάνω μου να τον σώσω… αυτός με ψήφισε, εγώ φταίω;
Ξέρεις… του είπα πως θα του δώσω λεφτά, πως θα είναι ελεύθερος, πως θα γίνουμε Δανία… μη φωνάζεις ρε πατέρα μέσ’ στο αυτί μου… τι είπες;… ούτε εσύ δεν έλεγες τέτοιες παπαριές;… απορείς πως με πιστέψανε;… ε καλά, γιός σου είμαι, τι σκατά, αν μη τι άλλο ξέρω να λέω ωραία ψέματα. Μην νομίζεις όμως… δεν τα κατάφερνα από την αρχή… όχι ότι δεν ήθελα να πω… απλά δεν μου έβγαιναν ωραία… φαινόμουνα και δε με πίστευε κανείς.
Έκανα ιδιαίτερα όμως… με ρώτησες με ποιόν;… με τον Θοδωρή πατέρα… τι ποιόν Θοδωρή, τον παλιό σου σύντροφο, τον Πάγκαλο μωρέ. Τι σπουδαίος άνθρωπος ρε πατέρα, τώρα τον εκτίμησα πραγματικά, ή που θα λέει ψέματα ή που θα τρώει… πολύ καλός σύντροφος.

Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010

ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ...

Αποσπάσματα από το θεατρικό του Καμύ "Οι Δίκαοι"

1 Απόσπασμα
Ντόρα: Κι ωστόσο σκορπούμε το θάνατο
Καλιάγεφ: Ποιοι, εμείς; Α, θέλεις να πεις… Δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ω όχι, δεν είναι το ίδιο πράγμα: Κι ύστερα, εμείς σκοτώνουμε για να χτίσουμε έναν κόσμο, όπου κανείς πιά δεν θα σκοτώνει! Δεχόμαστε να γίνουμε εγκληματίες για να γεμίσει, επιτέλους, η ζωή από αθώους.
Ντόρα: Και αν δεν γινόταν αυτό;
2 Απόσπασμα
Ντόρα: Θα τον δεις ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο! Ω Γιάνεκ, πρέπει να ξέρεις, πρέπει να το ΄χεις υπόψη σου! Ένας άνθρωπος είν’ ένας άνθρωπος. Ίσως, ο μεγάλος δούκας να έχει μάτια συμπαθητικά. Θα τον δεις να ξύνει το αυτί του, ή να γελά χαρούμενα. Ποιος ξέρει, μπορεί, ίσως, να έχει κανένα μικρό κόψιμο στο μάγουλο από το ξυράφι. Κι αν σε κοιτάξει αυτή τη στιγμή…
3 Απόσπασμα
Ντόρα: Άνοιξε τα μάτια σου και κατάλαβε πως η Οργάνωση θα έχανε όλη της τη δύναμη και όλη της την επιρροή, αν ανεχόταν, και για μια μονάχα στιγμή, να σκοτώνονται παιδιά με τις βόμβες μας.
Στεπάν: Δεν αντέχω σε τέτοιες μωρολογίες. Όταν θα αποφασίσουμε να ξεχάσουμε τα παιδιά, αυτή τη μέρα, θα γίνουμε κύριοι του κόσμου και η επανάσταση θα θριαμβεύσει.
Ντόρα: Αυτή τη μέρα η επανάσταση θα γίνει μισητή από όλος τους ανθρώπους.
Στεπάν: Τι σημασία έχει αν αγαπούμε την επανάσταση τόσο πολύ ώστε να τη επιβάλουμε σε ολόκληρη την ανθρωπότητα για να τη σώσουμε από τον εαυτό της και τη σκλαβιά;
Ντόρα: Και αν ολόκληρη η ανθρωπότητα δεν τη θέλει την επανάσταση; Και αν ολόκληρος ο λαός που για αυτόν αγωνίζεσαι, δε θέλει να σκοτώνονται τα παιδιά του; Θα πρέπει κι αυτόν να τον χτυπήσουμε;
Στεπάν: Αν χρειαστεί, ναι, και ώσπου να το καταλάβει. Κι εγώ αγαπώ το λαό.

4 Απόσπασμα
Καλιάγεφ: Αγαπούμε, όμως, το λαό μας.
Ντόρα: Ναι, τον αγαπούμε, αυτό είναι αλήθεια. Τον αγαπάμε με μιαν αγάπη απέραντη, με μιαν αγάπη δυστυχισμένη. Ζούμε μακρυά του, κλεισμένοι στα σπίτια μας, χαμένοι στους λογισμούς μας. Και ο λαός; Μας αγαπάει άραγε; Ξέρει πως τον αγαπάμε; Ο λαός σωπαίνει. Πόσο σωπαίνει, πόσο σωπαίνει…5 Απόσπασμα
Σκουράτοφ: Πέστε μου κάτι: γιατί δε χτυπήσατε τη μεγάλη δούκισα και τ΄ ανήψια της;
Καλιάγεφ: Ποιος σας το είπε;
Σκουράτοφ: Ο πληροφοριοδότης σας είναι και δικός μου πληροφοριοδότης. Εν μέρει τουλάχιστον…Γιατί λοιπόν δεν τους σκοτώσατε;
Καλιάγεφ: Αυτό δε σας ενδιαφέρει.
Σκουράτοφ: Έτσι νομίζετε; Μας ενδιαφέρει, και για αυτό θα σας πω γιατί δεν σκοτώσατε. Μια ιδέα μπορεί να σκοτώσει ένα μεγάλο δούκα, δύσκολα, όμως, μπορεί να φτάσει στο σημείο να σκοτώσει παιδιά. Να τι ανακαλύψατε. Μπαίνει λοιπόμ ένα ζήτημα: αν η ιδέα δεν είναι αρκετή για να σκοτώσει παιδιά, είναι άραγε, αρκετή για να σκοτώσει ένα μεγάλο δούκα;

6 Απόσπασμα
Ντόρα: Μην το λες αυτό. Αν η μόνη λύση είναι ο θάνατος, τότε δεν βρισκόμαστε στο σωστό δρόμο. Ο σωστός δρόμος είναι αυτός που οδηγεί στη ζωή, στον ήλιο. Δε μπορεί κανείς να νιώθει αδιάκοπα κρύο…
Αννένκοφ: Και όμως, ο θάνατος οδηγεί και στη ζωή. Στη ζωή των άλλων. Η Ρωσία οα ζήσει, θα ζήσουν τα εγγόνια μας. Θυμήσου αυτό που έλεγε ο Γιάνεκ: "Η Ρωσία θα γίνει όμορφη".
Ντόρα: Οι άλλοι, τα εγγόνια μας… Ναι, να ο Γιάνεκ είναι στη φυλακή και το σχοινί της κρεμάλας είναι κρύο. Θα πεθάνει. Έχει ίσως πεθάνει, για να ζήσουν οι άλλοι. Α, Μπόρια, κι αν οι άλλοι δε ζούσαν; Κι αν πεθάνει για τίποτα;

Τετάρτη, 5 Μαΐου 2010

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ...


Κάποια συμπεράσματα υπό καθεστώς υπαρκτού Σοσιαλισμού
O Παπανδρέου είναι επικίνδυνος.
Ακόμα και η ομίλια του στη βουλή μετά τα σημερινά γεγονότα διαβαζόταν από χαρτί.
Δεν μπόρεσε να αρθρώσει λέξη απ ΄έξω.
Όσοι βουλευτές ή στελέχη του ΠΑΣΟΚ εκφράζουν διαφορετικές απόψεις από την επίσημη πολιτική της κυβέρνησής τους, ας κάνουν το αυτονόητο: ΑΣ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΝ.
O Παπανδρέου είναι ηθικά εκτεθειμένος και συνταγματικά άκυρος.
Η κυβέρνησή του είναι παράνομη.
Ό,τι κι αν γίνει από εδώ και πέρα εκείνος φέρει την πλήρη ευθύνη.

Κυριακή, 2 Μαΐου 2010