Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

Η Μάϊνχοφ Ζει...


Ό,τι κι αν διαβάσετε παρακάτω αποτελεί μια ελλιπή σίγουρα προσπάθεια να σας μεταδώσω μέσα από νεκρές λέξεις μια τελετή. Όσο ζωντανή κι αν είναι η ελληνική γλώσσα, μερικά πράγματα είναι απαραίτητο να τα βιώνεις μόνο και να μην γράφεις για αυτά. Με αυτή τη λογική λοιπόν έχω αποτύχει εξαρχής... αλλά θα κάνω μια προσπάθεια.
Σκοτάδι. Δύο προβολείς μόνο αναμμένοι, το λευκό φως τους λίγο και αχνό. Ο χώρος βαμμένος μαύρος, τα καθίσματα μαύρα κι αυτά. Κάθομαι μπροστά αριστερά και περιμένω. Δεν ξέρω τι ακριβώς… αλλά τελικά δεν θα μπορούσα να φανταστώ ό,τι επακολούθησε.
Δεν είμαστε πολλοί, γύρω στα είκοσι άτομα, ίσως λίγο παραπάνω. Τι σημασία έχει όμως; Νομίζω πως εδώ, σε αυτό το χώρο, το θρησκευτικό κάλεσμα "όσοι πιστοί προσέλθετε", βρίσκει πραγματικό, ανθρώπινο αντίκρισμα. Θα απογειωθεί σε λίγο μέσα από ένα μυστήριο αλλόκοτης τεχνικής, ένα μυστήριο που σε καλεί να το βιώσεις και να το μεταδώσεις, ένα μυστήριο που τελετουργείται από ανθρώπους και απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο σε ανθρώπους.

Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011

Ισμός - Ενστάσεις - Συνοχή - Ουτοπία


-Ισμοί
Για κάποιους, η κατάληξη ισμός στις λέξεις προσδιορίζει ένα μάλλον κλειστό σύστημα ιδεών, μια συμπαγή δέσμη απόψεων, που για να τις ακολουθήσεις πρέπει και να τις αποδεχτείς ως έχουν.
Για κάποιους άλλους, η κατάληξη ισμός δεν έχει το νόημα ενός κλειστοφοβικού οικοδομήματος, που δεν επιδέχεται καμίας μετατροπής, καμίας αμφισβήτησης και καθίσταται τελικά ά-πορο.
Θέτουν την κατάληξη ισμός ως βάση και προχωρούν όχι-όπως τουλάχιστον οι ίδιοι ισχυρίζονται- στην αποδόμηση, αλλά στον δημιουργικό εμπλουτισμό του αρχικού ισμού.
Καταλήγουν συνήθως σε καινούργιους ισμούς, σε νέα σχήματα που έρχονται μοιραία σε αντιπαράθεση με τα παλιά και χαρακτηρίζονται από την παραδοξότητα ότι εμπεριέχουν τα παλιά, αλλά ταυτόχρονα είναι καινούργια ή τουλάχιστον θέλουν να εμφανιστούν ως τέτοια.

Ορθόδοξοι Και Αιρετικοί 
Έτσι δημιουργούνται δύο στρατόπεδα: Των Ορθόδοξων και των Αιρετικών.
Χονδρικά, οι Ορθόδοξοι ακολουθούν τις θεωρίες εν είδη ευαγγελίων ενώ οι Αιρετικοί πιστεύουν μεν στα ευαγγέλια, αλλά δεν θέλουν να παραχωρήσουν το 100% της σκέψης τους σε έτοιμα, ετερόφωτα σχήματα.
Η οποιαδήποτε συνταγή θέλουν να έχει δημιουργηθεί από τους ίδιους, επιθυμούν να είναι αυτόφωτοι. Θεωρούν ότι οι βασικές θεωρίες παραμένουν, αλλά οι ερμηνείες αλλάζουν επειδή ο κόσμος αλλάζει, τα κοινωνικοοικονομικά συστήματα αποσυντίθενται και επανασυντίθενται εσωτερικά, συνεπώς οι ισμοί πρέπει και αυτή με τη σειρά τους να προβαίνουν σε αποσυνθέσεις και επανασυνθέσεις.
Δεν υπονοώ πως αιτία των επανασυνθέσεων είναι μια ωφελιμιστική και με ακαριαίο τρόπο θέαση της πραγματικότητας (αν και κάποιες φορές μπορεί να ισχύει αυτό), αλλά μια πραγματική ανάγκη που λέει ότι η ερμηνεία της πραγματικότητας δεν μπορεί να στηρίζεται σε ιδεολογικά σχήματα παλαιάς κοπής.

Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου 2011

Περί Αντικειμενικότητας


Στο βιβλίο του "Κριτική Του Ιστορικού Υλισμού" ο εκ δεξιών πολιτικός και φιλόσοφος Παναγιώτης Κανελλόπουλος σημειώνει επί λέξει τα εξής: "Εκείνο, το οποίο αποτελεί αναγκαίαν προϋπόθεσιν πάσης επιστημονικής κριτικής, είνε η χειραφέτησις του κρίνοντος από των προκαταλήψεων, αι οποίαι κατέχουν αυτόν ως άνθρωπον".
Συνεχίζει παρακάτω γράφοντας, ότι κύριοι φορείς τέτοιων προκαταλήψεων σε ό,τι αφορά την κριτική του ιστορικού υλισμού είναι οι εξής δύο:


1) οι Σοσιαλιστές (Σοσιαλιστική Ιδεολογία) και
2) οι Αστοί (Αστική Ιδεολογία).

Τρίτη, 4 Ιανουαρίου 2011

Ένας Αναρχικός Ουμανιστής, Ο Heleno Sana



Το παρακάτω πολύ μικρό βιογραφικό του Heleno Sana και τα παρατιθέμενα μετά από αυτό αποσπάσματα έχουν αντληθεί από το βιβλίο
"Η κοινωνία της Αυτοδιεύθυνσης και οι εχθροί της"
των εκδόσεων "Στάσει Εκπίπτοντες".


Ελάχιστα Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Ελένο Σάνα γεννήθηκε το 1930 στη Βαρκελώνη. {…} Ευρυμαθής, με πάθος για τη γνώση και τη δράση, υπήρξε γνήσιος γόνος της ελευθεριακής αυτομορφωτικής κληρονομιάς του ισπανικού ελευθεριακού/αναρχικού κινήματος, προλαβαίνοντας να περάσει από κάποιους από τους θεσμούς του κατά τη διάρκεια της επανάστασης, και συγκεκριμένα από τα εργατικά ελευθεριακά αθήναια της Βαρκελώνης, στη δημιουργία των οποίων είχε συνδράμει ο πατέρας του.

{…} Στα σαράντα, περίπου, βιβλία του ο Σάνια έχει καταπιαστεί τόσο με την πολιτική όσο και με τη φιλοσοφία, και ίσως αυτή τη στιγμή να αποτελεί έναν από τους λίγους φιλοσόφους που δηλώνει αναρχικός. Το έργο του είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στη Γερμανία και σε μικρότερο βαθμό στην Ισπανία, και έχουμε την τιμή να παρουσιάζουμε και στα ελληνικά ένα πολύ μικρό και σίγουρα όχι αντιπροσωπευτικό δείγμα της σκέψης του, εν αναμονή του σπουδαίου έργου του Ανθρωπομανία, -ίσως το κορυφαίο σύγχρονο δείγμα αναρχικού ουμανισμού- το οποίο θα εκδώσουμε στο προσεχές μέλλον.

Τα δύο κείμενα


Τα δύο κείμενα που ακολουθούν προέρχονται από το βιβλίο "Καταπιεστές και καταπιεσμένοι, υλικό για μια θεωρία της απελευθέρωσης"
με τόπο έκδοσης τη Λας Πάλμας των Καναρίων Νήσων και έτος έκδοσης το 1991. Πρόκειται για κείμενα που γράφτηκαν σε μια προσπάθεια θεωρητικής συμβολής στη δύσκολη συγκυρία που βίωνε το ελευθεριακό και ιδιαίτερα το αναρχοσυνδικαλιστικό κίνημα της Ισπανίας από τις αλλεπάλληλες συγκρούσεις και διασπάσεις στο εσωτερικό του.



Σχόλιο: Όλα τα αποσπάσματα έχουν φοβερό ενδιαφέρον, ειδικά τα σημεία όπου ο Σάνα αναλύει την έννοια της αυτοδιεύθυνσης της κοινωνίας σε σχέση με τον ΑΝΘΡΩΠΟ (ως οντότητα φυσική, ηθική και κοινωνική), αφού εκείνος είναι που καλείται να τη φέρει εις πέρας. Προτείνω να τα διαβάσετε όλα, γιατί, κατά τη γνώμη μου, τα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν είναι πολυποίκιλα και πολύ ενδιαφέροντα

Σάββατο, 1 Ιανουαρίου 2011

Κακή Χρονιά Αρχι-Κοπρίτη...


Πώς γίνεται αυτός, που σύμφωνα με τα λεγόμενά του διόριζε "κοπρίτες" στο Δημόσιο, να μην είναι Αρχι-Κοπρίτης;
Κοπρίτης είναι αυτός που κοπρίζει, που ρίχνει δηλαδή στη γη κοπριά (κόπρανα) για να αυξήσει την απόδοσή της.
Σύμφωνα με το λεξικό του Γ. Μπαμπινιώτη κοπρίτης είναι :
1. Ο άνθρωπος που ζει χωρίς να εργάζεται ούτε προσφέρει κάποιου είδους υπηρεσία ΣΥΝΩΝΥΜΑ : Τεμπέλης, φυγόπονος, κοπρόσκυλο, τεμπελόσκυλο
Καλή χρονιά σε όλους μας.
Ας κάνουμε κάτι για να είναι καλύτερη, γιατί αυτοί κάνουν ό,τι μπορούν.