ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΑΞ ΧΟΡΚΧΑΪΜΕΡ (1)

Ο Μαξ Χορκχάϊμερ όχι μόνο θεμελίωσε και ανέπτυξε την Κριτική Θεωρία, αλλά επηρέασε βαθύτατα και εκείνους ακόμη από τους συνεργάτες του, οι οποίοι παρεξέκλιναν από τις δικές του θέσεις. Ανήκει στους φιλοσόφους εκείνους, οι οποίοι, έχοντες συνειδητοποιήσει την πολυπλοκότητα των προβλημάτων που αναφέρονται στη θεωρία και στην πράξη, υπολαμβάνουν ως αντιπαράθεση με τυφώνα τις προσπάθειες επιλύσεώς τους στα πλαίσια του συστήματος. Ως εκ τούτου η Κριτική Θεωρία του δεν είναι αποτετελεσμένη, παρά το γεγονός ότι ούτε σειρά αποσπασμάτων αποτελεί ούτε εσωτερικής συνοχής στερείται.
Κατά τον Χορκχάϊμερ και την Κριτική Θεωρία πρέπει να καταδικαστεί κάθε θεωρία που πιστεύει ότι ο κόσμος των εξωτερικών όψεων συνιστά τη δομή της πραγματικότητας και ότι ο άνθρωπος μπορεί να γνωρίσει μόνο ό,τι προσφέρεται στις αισθήσεις του, στην εμπειρία του. Εξίσου πρέπει να καταδικαστεί και κάθε μεταφυσική θεωρία που, παρόλο που αρνείται τη θετικιστική προσκόλληση στην επιφανειακή, φαινομενική πραγματικότητα, προσπαθεί να ταυτιστεί με μια πραγματικότητα που κείται έξω από την ανθρώπινη ιστορία και να δώσει νόημα στην ανθρώπινη ζωή καταφεύγοντας σε υπερβατικές, αφηρημένες αρχές όπως ο Θεός ή απόλυτη ιδέα.Το "Ινστιτούτο της Φρανκφούρτης" ή η "Σχολή της Φρανκφούρτης" σε ολόκληρη την πορεία του (της) ασχολήθηκε με τα προβλήματα της κοινωνίας, του ανθρώπου και της ιστορίας του, έχοντας ως όπλα πλευρές της ανθρώπινης σκέψης όπως η ψυχολογία, η κοινωνιολογία, η φιλοσοφία, η μουσική, η αισθητική κ.α.

ΑΝΘΙΜΟΣ, Ο ΚΑΤΑ ΚΟΣΜΟΝ ΦΑΡΙΣΑΙΟΣ...

Κάθε άνθρωπος έχει τις λόξες του κι εγώ η αλήθεια είναι ότι έχω αρκετές.

Μία από αυτές είναι πως κάθε Κυριακή πρωί, αν είμαι σπίτι, σχεδόν πάντα ανοίγω την τηλεόραση για να ακούσω το κήρυγμα του ΠΑΝΑΓΙΟΤΑΤΟΥ Άνθιμου. Το εκπέμπουν η ΕΤ3 και το ΤΗΛΕ-ΑΣΤΥ του Καρατζαφέρη (αν λέει κάτι αυτό…).

Σε κάθε κήρυγμά του βρίσκει περισσότερο χρόνο να αναφερθεί μέσω του ευαγγελίου ή έξω από αυτό στα λεγόμενα "Εθνικά θέματα" και να εκθέσει τις απόψεις του για αυτά, παρά να αναλύσει με θεολογικό τρόπο και ύφος εδάφια του ευαγγελίου του Θεού του οποίου είναι εκπρόσωπος εδώ στη γη. Κάνει δηλαδή εξωτερική πολιτική, προσπαθεί να δημιουργήσει εντάσεις, φανατίζει το Μακεδονικό ποίμνιό του και μετατρέπει τον Θεό που ισχυρίζεται πως υπηρετεί σε δικό του, Εθνικό και Ορθόδοξο Έλληνα Θεό.
Βέβαια θα μπορούσε να κάνει και άλλου είδους πολιτική: να μιλήσει για τα προβλήματα του λαού, για το επίπεδο των μισθών με τους οποίους οι περισσότεροι πληρωνόμαστε, να μιλήσει για το λιμάνι του Πειραιά που πουλήθηκε στους Κινέζους (αυτό φαίνεται δεν αφορά τους γνήσιους Έλληνες), να μιλήσει με αγάπη ή έστω με συμπάθεια για τους μετανάστες (τι λέω και εγώ τώρα;...), να μιλήσει για άλλα πράγματα τελοσπάντων. Υπάρχει πληθώρα θεμάτων που απασχολούν τον κόσμο, εκείνος όμως έχει κάνει τις επιλογές του ή μάλλον την επιλογή του: ΤΟ ΕΘΝΟΣ.

Αν το κήρυγμα του είναι 30 λεπτά, τα 20 από αυτά καταναλώνονται στην Πατρίδα, το Έθνος, την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και ο,τιδήποτε κατά τη γνώμη του ΠΑΝΑΓΙΟΤΑΤΟΥ συνιστά τον Ελληνισμό.
Ειδικά μετά τον θάνατο του ετέρου ημίσεως του (Χριστόδουλου), επειδή προφανώς πιστεύει πως πρέπει να αντικαταστήσει και εκείνον, λέει και ισχυρίζεται πράγματα που καμία σχέση δεν έχουν με τον Θεό που υπηρετεί.

Και τα λέει εκ του πονηρού, διότι είναι Επίσκοπος, που σημαίνει δύναμη, τηλεοπτική κάλυψη και κυρίως σεβασμό από το Χριστιανικό ποίμνιο, αφού είναι ένας από τους βοσκούς του.

ΠΕΡΙ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΘΕΑΜΑΤΟΣ...

Η συμμετοχή μου στην πορεία της 6/12/09 μου έδωσε την αφορμή για αυτήν την ανάρτηση.
Δεν ανήκω σε καμία ομάδα (όχι πλέον τουλάχιστον) και θέλω να κάνω Διάλογο για κάποια πρακτικά ζητήματα του Α/Α χώρου.
Με αυτό το άρθρο δεν κομίζω κάτι καινούργιο, μόνο καταγράφω κάποιους προβληματισμούς μου.
Πολύ πιθανόν να έχω άδικο, έτσι κι αλλιώς δεν πιστεύω στις απόλυτες αλήθειες.
Οι προβληματισμοί μου είναι καλοπροαίρετοι και να είστε σίγουροι πως δεν έχω καμία διάθεση κακόπιστης κριτικής.

ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΑ

Πιστεύω πως η Βία δεν είναι εξω-ανθρώπινο φαινόμενο αλλά βαθιά ανθρώπινο και πως αναλόγως της σφοδρότητας και της έντασής της αποβαίνει περισσότερο ή λιγότερο αποτελεσματική
(Θετικά ή Αρνητικά).

Η Βία δεν είναι αξιωματικά κάτι κακό κι όσοι ισχυρίζονται κάτι τέτοιο μάλλον πάσχουν από ηθικισμό.
Πουθενά στην ιστορία του ανθρώπου δεν συνέβησαν αλλαγές χωρίς τη χρησιμοποίηση Βίας. Από την καθημερινότητα μέχρι τους πολέμους (τοπικούς και εθνικούς), από την επιστήμη μέχρι τους χώρους δουλειάς, από εδάφια των Χριστιανικών Ευαγγελίων και της Παλαιάς Διαθήκης μέχρι τις οργανωμένες θρησκείες η Βία είναι βασικό συστατικό της Ανθρώπινης ζωής.

Πέρα από αυτά, η παντελώς ηλίθια επωδός που ακούγεται συχνά από τους πολιτικούς και τους "νοικοκυραίους", ότι δηλαδή καταδικάζουν τη Βία από όπου κι αν προέρχεται, είναι απόρροια της υποστήριξης από πλευράς Επαγγελματιών Πολιτικών και ενσωμάτωσης από πλευράς "νοικοκυραίων" της Κυρίαρχης Κρατικής-Εθνικής Βίας.
Αν όντως καταδικάζουμε τη Βία από όπου κι αν προέρχεται, τότε γιατί δεν βγαίνει ο Καρατζαφέρης να καταδικάσει τη Βία του Κολοκοτρώνη στην Άλωση της Τριπολιτσάς κατά την Επανάσταση του 1821;
Φαίνεται λοιπόν πως καταδικάζουμε είτε τη Βία που αντιτίθεται στη δική μας Βία είτε τη βία που δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να κατανοήσουμε και να ερμηνεύσουμε.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ...

Την 6η Δεκεμβρίου ας πορευτούμε στο δρόμο όλοι
Για να καταφέρουμε να γεμίσουμε ελευθερία τον εαυτό μας και τους γύρω μας
Για να μην ξεχάσουμε ποτέ ό,τι έγινε πέρυσι τέτοια μέρα
Για να ανοίξουμε κι άλλο το ρήγμα που άνοιξε τότε
Για να εμβαθύνουμε στους εαυτούς μας και να κοιτάξουμε τους άλλους
Για να μην αφήσουμε τα δικαιώματά μας έρμαιο στους πολιτικάντηδες όλων των κομμάτων
Για να μην κάνουμε την ελευθερία μας σουρωτήρι των διαθέσεων οποιουδήποτε
Για να το βουλώσουν επιτέλους κάθε τύπου Καρατζαφέρηδες
Για να μη νιώσουμε μόνοι, για να μην είμαστε μόνοι
Για να διεκδικήσουμε μόνοι μας αυτά που θέλουμε

Ξέρω ότι πολλοί θα διαφωνήσουν με τα παρακάτω, αλλά δεν περιμένω να συμφωνήσουν όλοι μαζί μου.

Όσοι συμμετείχαμε πέρυσι στα γεγονότα του Δεκέμβρη, ξέρουμε καλά πως ό,τι συνέβη ήταν αυθόρμητο ξέσπασμα εναντίον της Εξουσίας, εναντίον του Κράτους και των Χωροφυλάκων του, εναντίον της άδειας μας ζωής και υπέρ ενός άμεσου μέλλοντος. Κανείς μας δεν είχε ξεκαθαρίσει τι ακριβώς θα γινόταν μετά, τι ακριβώς θέλαμε, που θα φτάναμε.

Ξέρουμε πως οι "Δημοκράτες" δεν έχουν ξεχάσει το περυσινό εξεγερτικό πνεύμα που σάρωσε την Ελλάδα και χτύπησε τις πόρτες της Ευρώπης.
Ξέρουμε πως και φέτος θα μας περιμένουν με ανοιχτές αγκάλες.
Ξέρουμε πως πάνοπλοι Αστυνομικοί βρίσκονται εδώ και καιρό σε όλες τις γωνίες του κέντρου.
Ας είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας: Το περυσινό αυθόρμητο δεν μπορεί να επαναληφθεί σήμερα κι αν τυχόν ξαναπάρει σάρκα και οστά, θα είναι μια άθλια καρικατούρα του Είναι μας.
Ξέρουμε πως οι μολότοφ δεν πτοούν καμία κυβέρνηση, δεν ενοχλούν τους δεξιούς και αριστερούς πολιτικάντηδες, δεν χτυπούν το Σύστημα παρά μόνο ραγίζουν τη βιτρίνα του. Τώρα θα μπορούσαμε να ήμασταν σε διαφορετική θέση αν πέρυσι είχαμε συνεχίσει, αν είχαμε πείσει, αν είχαμε μαζί μας όλους αυτούς που έβλεπαν τα γεγονότα από τους καναπέδες και μιλούσαν, έκριναν και αποδοκίμαζαν ή επιδοκίμαζαν εκ του ασφαλούς, αυτούς που εργάζονται για 600 και 700 ευρώ και φοβούνται μήπως χάσουν κι αυτό ακόμα το ξεροκόμματο, αυτούς που πιστεύουν πως καίμε και σπάμε αφού έτσι λέει η τηλεόραση, αυτούς που νιώθουν εγκλωβισμένοι και φοβούνται να μιλήσουν, τέλος όλους αυτούς που θα θέλαμε να είναι δίπλα μας αλλά δεν τους εξηγούμε τι ακριβώς θέλουμε, τουλάχιστον όχι τόσο πειστικά…
Καταλαβαίνω και ερμηνεύω κινήσεις εναντίον αστυνομικών δυνάμεων. Υπάρχει οργή, υπάρχουν αδιέξοδα και οι γραβατοφόροι συνεχίζουν το παιχνίδι τους, όλα αυτά ισχύουν. Όμως έτσι δεν θα καταφέρουμε ποτέ τίποτα. Δεν είναι θέμα κυνηγητού, δεν είναι ένα παιχνίδι, πρόκειται για τις ζωές όλων μας.
Μην πέφτουμε στην παγίδα του Κράτους, είναι πολύ εύκολο. Το δύσκολο είναι να οργανωθούμε και να παλέψουμε για τη ζωή μας, για εμάς, για τους φίλους μας, για όλους μας.

Δεν πρέπει η δολοφονία του Αλέξανδρου να ξαναγίνει άλλη μια επέτειος απότισης τιμής, άλλη μια νεκρή επέτειος. Πρέπει να γίνει η βάση για μια καινούργια πραγματικότητα, μια πραγματικότητα που να μας αφορά όλους, μια πραγματικότητα που θα μας συμπεριλαμβάνει όλους. Τα προβλήματα πολλά και οι λύσεις υπάρχουν, αλλά δεν είναι το κυνηγητό με τους μπάτσους και οι οδομαχίες στα Εξάρχεια. Η λύση είναι η συμμετοχή όσων περισσοτέρων γίνεται, η άσκηση βίας με σκοπό και αποτελεσματικότητα κι όχι οι ασκήσεις Επαναστατικής Γυμναστικής.

Βία στη Βία της Εξουσίας;
Σίγουρα ναι.
Με ποιο τρόπο;
Αυτό μπορούμε να το συζητήσουμε.

Οι πρωτοπορίες δεν έχουν θέση στον Αναρχισμό, δεν έχουν θέση μέσα μας.
Ας γίνει ο περυσινός Δεκέμβρης ο φάρος ενός μέλλοντος που αξίζει σε όλους και τους αφορά όλους, αλλά όλους…

DIAMANDA GALAS: ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΜΕΝΟΣ...

Το βράδυ της Τρίτης έκλαψα, ρίγησα, θάφτηκα και αναστήθηκα.

Εκείνη με τη φωνή της κι εγώ με τα μάτια μου, το μυαλό μου, την ψυχή μου.

Όλα συνέβησαν χθές, όλα ακούστηκαν.

Την έχω δει άλλες δύο φορές. Θα τολμήσω να πω κάτι παράτολμο:
Όποιος δεν έχει παρακολουθήσει συναυλία της Galas, δεν μπορεί να μιλά για μουσική εμπειρία.
Είναι το απόλυτο θέαμα, το απόλυτο ακρόαμα.

Οι αισθήσεις ανοίγουν και επικεντρώνονται στο Μαύρο της Απελπισίας, του Θανάτου, του Ανεκπλήρωτου Έρωτα, του Βασανισμένου Ανθρώπου. Τα μπάσα του πιάνου, τα ουρλιαχτά, οι γρυλισμοί και οι κάμποσες οκτάβες σχίζουν το Είναι σου. Είμαι ακόμα συγκλονισμένος.

Αν το Καλό και το Κακό είχαν φωνή, αν η Ζωή και ο Θάνατος μπορούσαν να τραγουδήσουν, κάπως έτσι θα έφτιαχναν το soundtrack τους.

Απεριόριστος σεβασμός σε μια τεράστια καλλιτέχνιδα...

ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ: ΑΤΟΜΟ Ή ΟΜΑΔΑ;...

Στίρνερ ή Μπακούνιν;

Ατομικισμός ή Συνεργασία;

Ο καθένας μόνος του ή όλοι μαζί;

Επιθυμούμε την οργάνωση, όσοι από εμάς –με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο- πιστεύουμε και ελπίζουμε σε μια αναρχική κοινωνία ή μήπως την φοβόμαστε για να μην μας κατηγορήσουν ως αστούς;

Θα νιώθουμε σαν καραβανάδες αν προσπαθήσουμε να πειθαρχήσουμε στον σκοπό μας;
Μεγάλο θέμα και θα ήθελα να το συζητήσουμε.

ΨΩΜΙ-ΟΥΣΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ...

Στην Ηλιάνα.
Μερικά κομμάτια της ανάρτησης προέρχονται από απάντηση που της είχα στείλει μέσω mail σε ερωτήματα που μου είχε απευθύνει μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Τα ερωτήματα αφορούσαν σε θέματα Παιδείας, Μόρφωσης και Διαμόρφωσης του Ανθρώπου. Την ευχαριστώ για το έναυσμα που μου έδωσε ώστε να "ανεβάσω" αυτήν την ανάρτηση. 
Προφανώς τα ερωτήματα παραμένουν…