Μια Συζήτηση Με Τον Σάββα Μιχαήλ

Η Συζήτηση Απομαγνητοφωνημένη

Εδώ μπορείτε να τη δείτε:

1) https://www.youtube.com/watch?v=RIu-sFH7eT0

2) https://www.youtube.com/watch?v=Eg6zGf9jXoU

ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

Ελευθεριακός: Είμαι μαζί με τον κ. Σάββα  Μιχαήλ, γ.γ. του Ε.Ε.Κ. για να κάνουμε μια κουβέντα γενικά για την Αριστερά, για τον Τροτσκισμό και για κάποια άλλα πράγματα. Κύριε Μιχαήλ ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία.

Σ. Μιχαήλ: Εγώ ευχαριστώ Σύντροφε.

Ελευθεριακός: Η πρώτη ερώτηση είναι η εξής: Κάποιοι λένε πως είναι λάθος να κρίνουμε την αποτυχία της Σοβιετικής Ένωσης μέσω μιας συγκεκριμένης ιδιαίτερα προσωποπαγούς περιόδου, όπως ο Σταλινισμός, γιατί αυτό αποτελεί μη μαρξιστική διαλεκτική, αφού με αυτόν τον τρόπο δεν αναζητούμε τις αντικειμενικές συνθήκες και στρεφόμαστε στα πρόσωπα. Κάποιοι άλλοι ισχυρίζονται πως ο Σταλινισμός είναι διαλεκτικό φυσικό επακόλουθο της γραφειοκρατικής κοινωνίας που ιδρύθηκε επί Λένιν. Ποια είναι η γνώμη σας;

Mια Συζήτηση Με Τον Μιχάλη Κωνσταντάτο (Σκηνοθέτης)

Η Συζήτηση Απομαγνητοφωνημένη
Τη Συζήτηση μπορείτε να δείτε εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=bDxB0Xu7TH8

Ελευθεριακός: Είμαι ο Ελευθεριακός από το blog "Ελευθερία ή Τίποτα" και είμαι μαζί με τον σκηνοθέτη Μιχάλη Κωνσταντάτο για να κάνουμε μια κουβέντα για την τέχνη, τη σκηνοθεσία, την πολιτική κ.α.
Μιχάλη σε ευχαριστώ πολύ που αποδέχτηκες την πρόσκληση.
Μ.Κ.: Εγώ σε ευχαριστώ.

Κινηματογράφος: Μια Ολοκληρωμένη Τέχνη
Ελευθεριακός: Αν σου ζητούσε κάποιος να αντιστοιχίσεις την τέχνη του σκηνοθέτη- αν είναι τέχνη- με κάποια άλλη, θα επέλεγες αυτήν της ποίησης, της ζωγραφικής, της γλυπτικής, της μουσικής ή κάποια άλλη;
Μ.Κ.: Όλα αυτά εμπεριέχονται στον κινηματογράφο.
Νομίζω ότι η σύνθεση όλων αυτών που προανέφερες είναι ο κινηματoγράφος.

Αντόνιο Γκράμσι (Μια Συζήτηση Με Τον Γ. Ρούση)

Την Απομαγνητοφώνηση έκανε η Μαρία Αμπεριάδου, την οποία και ευχαριστώ πολύ για την πολύτιμη βοήθειά της.

Τη Συζήτηση μπορείτε να δείτε εδώ: 

https://www.youtube.com/watch?v=_CMYuHrgEgM

Ελευθεριακός: Είμαι από το blog "Ελευθερία ή Τίποτα" ο Ελευθεριακός και είμαι μαζί με τον κύριο Ρούση, με αφορμή το νέο του βιβλίο "Από την κρίση στην επανάσταση, πόλεμος θέσεων" που αφορά στον Γκράμσι, για να κάνουμε μια κουβέντα για τον Γκράμσι και πώς μπορούν να επικαιροποιηθούν οι σκέψεις του.
Κύριε Ρούση ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία.

Γ. Ρούσης: Εγώ θα ήθελα να σε ευχαριστήσω, γιατί τελικά είναι το τρίτο, αν δεν κάνω λάθος, βιβλίο μου που παρουσιάζεις και είσαι ο μόνος που το κάνει και το κάνεις εκτεταμένα και με πολύ καλό τρόπο και μου δίνεται και μία ευκαιρία να μιλήσω ο ίδιος για το βιβλίο μου και όχι άλλοι, όπως γίνεται στις παρουσιάσεις.
Θεωρώ ότι η συμβολή σου ως προς την προώθηση- δεν εννοώ την εμπορική, εννοώ της σκέψης μου- είναι σημαντική και σε ευχαριστώ για αυτό. 

Ελευθεριακός: Να είστε καλά.
Ήθελα να ρωτήσω, καταρχήν, αν θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι η σκέψη του Γκράμσι περί πολέμου θέσεων, συνείδησης, ιδεολογικής ηγεμονίας, τον φέρνει κοντά στον ουτοπικό σοσιαλισμό, στη "Σχολή Της Φρανκφούρτης", ή ακόμα και στο αναρχικό ρεύμα, στην αναρχική σκέψη.

Γ. Ρούσης: Μου έβαλες πολλά μαζί…

Ελευθεριακός: Ναι…

Γ. Ρούσης: Η σκέψη του Γκράμσι για τον "πόλεμο θέσεων" εννοείς συγκεκριμένα;

Ελευθεριακός: Εννοώ, και για τον "πόλεμο θέσεων".

Περί Απομαγνητοφώνησης Των Συζητήσεων

Σκέπτομαι εδώ και πολύ καιρό -αλλά λόγω έλλειψης χρόνου δεν το έχω καταφέρει- να απομαγνητοφωνήσω όσες συζητήσεις έχω κάνει.

Λίγες από αυτές έχω καταφέρει να μεταφέρω σε γραπτό λόγο, για αυτό και ζητώ τη βοήθεια όποιου τυχόν θέλει να την δώσει για το σκοπό αυτό.

Όποιος ενδιαφέρεται να βοηθήσει (και "με το αζημίωτο" ακόμα, που έλεγαν κι οι παλιοί) ας στείλει mail στο eleftheriahtipota@gmail.com ή ας γράψει σχόλιο.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Μια Συζήτηση Με Τους Social Waste (Χρίστο & Λεωνίδα)

Το εισαγωγικό μουσικό απόσπασμα είναι από το τραγούδι

"Στη Γιορτή Της Ουτοπίας" των Social Waste μέσα από το ομώνυμο άλμπουμ τους. 

Mια Συζήτηση (10/5/2015) Με Τους Χρίστο & Λεωνίδα από τους Social Waste. 

Τους ευχαριστώ πολύ που αποδέχθηκαν την πρόσκλησή μου, ώστε να γίνει αυτή η συζήτηση.

Περισσότερες πληροφορίες για τους Social Waste μπορείτε να βρείτε στα:

- http://socialwaste.org/

- https://www.youtube.com/user/infoatsocialwastecom

- https://www.fb.com/Social.Waste.Official

- http://www.twitter.com/infosocialwaste 

- https://soundcloud.com/social-waste

Θεματολογία:

- Η Επιλογή Του Ηip-Hop (1:17)

- Μουσική & Πολιτική Σκέψη (3:03)

- Hip-Hop & Punk (3:49)

- Hip-Hop

(Κρίση & Ανανέωση)

(6:46)

- Οι Συνοδοιπόροι (10:46)

- Hip-Hop & Πίστες (12:18)

- Social Waste & Ελληνικό Hip-Hop 

(Μουσική & Στιχουργία)

(15:31)

- Το "Μεσογειακό" Hip-Hop

(Μουσική & Λόγος)

(18:30)

- Social Waste & Κοινωνικά Αποβληθέντες

(21:45)

- Η... Γεύση Των Social Waste (25:36)

- Hip-Hop Autonomo Rebelde

(Μουσικοπολιτική Κίνηση)

(27:20)

- Περί Πολιτικού Τραγουδιού (32:07)

- Ασαφείς... Εξορίες (38:00)

- Πολιτικές & Κοινωνικές Επιστήμες

(Ακαδημαϊσμός & Κοινωνική Πραγματικότητα)

(39:33)

- Social Waste

(Ιδεολογικοπολιτική Τοποθέτηση)

(43:03)

- Περί Άρη Βελουχιώτη

(Ε.ΑΜ.-Ε.Λ.Α.Σ.-Μελιγαλάς)

(45:14)

- Περί Γκράφιτι

(Η Περίπτωση Του Πολυτεχνείου)

(51:12)

- Χρυσή Αυγή

(Αριστερός & Αναρχικός Χώρος)

(54:28)

- Αμεσοδημοκρατικά Κινήματα

(Αστική Συγχώνευση &Προοπτικές)

(57:46)

-  Αμεσοδημοκρατία & Καπιταλισμός (1) (1:06:37)

-  Αμεσοδημοκρατία & Καπιταλισμός (2) (1:08:02)

- Νερό

(Ιδιωτικοποίηση-Κρατικοποίηση-Κοινωνικοποίηση)

(1:10:39)

- Περί Συγκυβέρνησης (1:14:59)

- Πολιτική Άποψη & Πολιτικό Πλαίσιο (1:20:29)

- Περί Εγχώριου Κινήματος (1:23:21)

- Υλικά Κοινωνικής Αλλαγής (1:27:36)

- Ελεύθερη Κοινωνία & Κοινωνικά Απόβλητα

(1:30:00)

- Νοηματοδότηση Της Ουτοπίας (1:31:12)

- Στη Γιορτή Της Ουτοπίας

(Οικοδεσπότες & Καλεσμένοι)

(1:32:47)

- Προσεχείς Συναυλίες (1:33:45)

Υπομονή

Μετά από κάθε εκλογική διαδικασία, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα ισχύουν τα εξής: 

Το αστικό κράτος παραμένει αστικό κράτος.
Η κοινοβουλευτική  δημοκρατία παραμένει κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Οι νόμοι παραμένουν νόμοι.
Το Σύνταγμα παραμένει  Σύνταγμα.
Οι δικαστικοί και νομοθετικοί θεσμοί παραμένουν στη θέση τους.
Οι οικονομικές τάξεις υπάρχουν ακόμα.

Τίποτα ουσιαστικό δεν αλλάζει σε όλες αυτές τις δομές όταν αλλάζει η διακυβέρνηση, απλώς μπορεί κάποιες πρακτικές να χαλαρώνουν ή άλλες να σκληραίνουν αναλόγως της δεξιάς ή αριστερής κλίσης της εκάστοτε κυβέρνησης.

Παραδείγματος χάριν, επί συγκυβέρνησης Ν.Δ.-ΠΑ.ΣΟ.Κ. η κατάληψη της πρυτανείας θα είχε κατασταλεί την πρώτη εβδομάδα ενώ τώρα επί συγκυβέρνησης ΣΥ.ΡΙΖ.Α-ΑΝ.ΕΛ. κατεστάλη λίγο αργότερα λόγω... αριστερών ανακλαστικών.

Το να ζητούν σύντροφοι αναρχικοί διαφορετική αντιμετώπιση από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α είναι το ίδιο οξύμωρο και απίστευτο, όσο το να δούμε κάποτε τον Πορτοσάλτε να κατεβαίνει σε εκλογές συνεργαζόμενος με το Κ.Κ.Ε. όπως η Κανέλλη.
Το δεύτερο υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να συμβεί εν συγκρίσει π.χ. με το να αποποιηθεί η αριστερά την κομματική και κρατική της εξουσιαστική υπόσταση.
Το ότι μπορεί να βρισκόμαστε με την αριστερά στον δρόμο, σε εκδηλώσεις κ.τ.λ. δε σημαίνει ότι η αριστερά αλλάζει τομάρι, απλώς προσωπείο αλλάζει, γιατί το εξουσιαστικό της τομάρι δεν κρύβεται με τίποτα.
Το ότι προεκλογικά ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α θεωρούσε τον αναρχικό χώρο συντροφικό είναι το ίδιο οξύμωρο με το ότι καταδίκαζε την επέλαση των κατασταλτικών δυνάμεων στη Βίλα Αμαλία ενώ παράλληλα καταδίκαζε τον αναρχικό χώρο για την κατάληψη των γραφείων της ΔΗΜ.ΑΡ.

Επίσης, καλό είναι να θυμόμαστε ότι το λεγόμενο πανεπιστημιακό άσυλο έχει καταργηθεί εδώ και περίπου τέσσερα ή πέντε χρόνια, άρα, οι μπάτσοι, όποτε λάβουν τις απαραίτητες εντολές έχουν κάθε δικαίωμα να εισβάλλουν σε οποιοδήποτε χώρο του πανεπιστημίου ακόμα και χωρίς εισαγγελική παραγγελία.
Δεν είναι καθόλου οξύμωρο ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α χρησιμοποιεί την αστυνομία, το περίεργο είναι ότι δεν έχει ακόμα χρησιμοποιήσει και τον στρατό (μπορεί να το δούμε κι αυτό).

Είμαστε από διαφορετικούς πολιτικούς κόσμους κι αυτό πρέπει να το θυμόμαστε: Εκείνοι Μαρξιστές, Εμείς Ελευθεριακοί.
Ξέρουμε πού συμπλέουμε και πού όχι.  
Ξέρουμε κι εμείς τον Μαρξ, όπως και εκείνοι, μόνο που τον διαβάζουμε διαφορετικά.
Γνωρίζουμε κι εμείς μετα-μαρξιστές στοχαστές, ξέρουμε από επαναστατικές ιστορικές στιγμές, μόνο που βρίσκουμε σε όλα αυτά τα ελευθεριακά πυρηνικά τους στοιχεία και στεκόμαστε απέναντι στα εξουσιαστικά τους με κριτική διάθεση.

Είμαι σίγουρος ότι θα δούμε παρά πολλά, πολλά περισσότερα, από εδώ και πέρα.
Λίγη υπομονή χρειαζόμαστε.

Ο.Υ.Κ.: "Μια Ωραία Πεταλούδα"

Χρόνια τώρα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δημιουργείται απορία και εντύπωση (πολύς κόσμος πέφτει από τα σύννεφα εν ολίγοις, κυρίως αριστερών φρονημάτων) με τα εθνικιστικά και ρατσιστικά συνθήματα των Ο.Υ.Κ., των Ειδικών Δυνάμεων και άλλων υπερστρατόκαυλων σωμάτων, που ακούγονται στις παρελάσεις, συμπεριλαμβανομένων και των αστυνομικών τέτοιων- που δεν διαφέρουν σε τίποτα από τα στρατιωτικά, παρά μόνο στο ότι αυτά είναι πολιτικά, δηλαδή ουσιαστικά  αποτελούν τον πολιτειακό στρατό της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Ένας εθνικιστικός και ρατσιστικός θεσμός όπως είναι ο στρατός και η αστυνομία δεν θα  μπορούσε να προπαγανδίζει στο εσωτερικό και εξωτερικό ακροατήριο τον ρόλο του με συνθήματα όπως "περνά περνά η μέλισσα και τα μελισσόπουλα" ή "μια ωραία πεταλούδα"!
Γιατί αν γινόταν αυτό, και το κύρος του θα έχανε, και την απήχησή του, ιδιαίτερα στο εξωτερικό ακροατήριο (κοινωνικό σώμα).
Κανονικά, θα έπρεπε να απορούσαν και να εξανίστανται όσοι το κάνουν σήμερα, αν ακουγόταν ο ύμνος των στρουμφ κι όχι όταν τα συνθήματα ταυτίζονται απόλυτα με θεσμούς, που στον πυρήνα τους ήταν, είναι και θα παραμείνουν ολοκληρωτικοί.
Γιατί, Στρατός και Αστυνομία είναι εκφάνσεις του ολοκληρωτισμού που χαρακτηρίζει την ίδια τη δομή του Κράτους, την ιεραρχία του, την προπαγάνδα που ασκεί εντός κι εκτός, τον ρόλο που θέλει ιστορικά να διαδραματίσει.
Εκτός αν τεθούν ως εσωτερικοί ή εξωτερικοί εχθροί ο Μπομπ Σφουγγαράκης, ο Μίκι Μάους και ο Ποπάυ.

Η "απορία", κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να είναι η εξής:
γιατί πολύς κόσμος χειροκροτά και ταυτίζεται με αυτά τα συνθήματα, νιώθει εθνικά υπερήφανος και κορδώνεται μέσα από τους "εθνικούς ράμπο" και τις εθνικές επετείους, ενώ στο άκουσμα ταξικών-εργατικών ή άλλων τέτοιων συνθημάτων όλοι- εκτός των συνηθισμένων υπόπτων- σφυρίζουν αδιάφορα;
Γιατί ο κόσμος που συγκεντρώνεται στις παρελάσεις είναι περισσότερος π.χ. από την πορεία της 1ης Μαΐου και μάλιστα φαίνεται να ψυχαγωγείται με συνθήματα που αναφέρονται σε ξεκοιλιάσματα αλλοδαπών και αλλόθρησκων, άλωσης της... Πόλης κ.α.;
Γιατί πολύς κόσμος τα προηγούμενα χρόνια ένιωθε τόσο ανελεύθερος, επειδή δεν μπορούσε να θαυμάσει λόγω των κιγκλιδωμάτων τα "υπερήφανα ελληνικά στρατά";
Ναι, τα κάγκελα δεν προάγουν την ελευθερία, να τα ρίξουμε αλλά όχι για να είμαστε ελεύθεροι να παρακολουθούμε ερπύστριες και στρατιωτικούς βηματισμούς.
Ναι, να σηκώνουμε το κεφάλι ψηλά για να αναπνέουμε καλύτερα και να καθαρίζει το βλέμμα μας αλλά όχι για να θαυμάζουμε τα f-16.
(Και βέβαια, υπάρχουν απαντήσεις για τα παραπάνω ερωτήματα, απλά δεν είναι σκοπός μου να τις καταγράψω εδώ, αυτη τη στιγμή).

Η νέα συγκυβέρνηση νομίζει ότι βρήκε τον τρόπο να συνδυάσει και τα θέλω των ακροδεξιών-στρατόκαυλων και τα θέλω των αριστερούληδων κι έτσι έκανε παρέλαση-λαϊκό γλέντι, φέρνοντας στο μυαλό μας εικόνες και πλάνα της επτάχρονης δικτατορίας.
Αν παρακολουθήσει κανείς δε πώς όλες οι ακροδεξιές και φασίζουσες εφημερίδες ύμνησαν την πρωτοβουλία αυτή, θα καταλάβει ποιό κοινό προσπαθεί να προσελκύσει ή και να διατηρήσει στο πλευρό της η κυβέρνηση μέσω τέτοιων εκδηλώσεων κι όχι μόνο.

Οι ίδιοι, που τα προηγούμενα χρόνια έκαναν τις παρελάσεις πεδίο μάχης, γιατί διαφωνούσαν με την διεξαγωγή τους, είναι οι ίδιοι που σήμερα δημιούργησαν αυτό το υβρίδιο εορτασμού εθνικής επετείου, κάτι μεταξύ "στην υγειά μας ρε παιδιά" και "περνάει ο στρατός, της Ελλάδος φρουρός".

Συγχαρητήρια, επιτέλους, το Κιτς και ο θεαματικός Ολοκληρωτισμός ξαναβρήκαν σε τέτοια ένταση τον βηματισμό τους.

Κυβέρνηση με ολίγη ή πολλή από Αριστερά δεν έχουμε;
Ε, συντονιστείτε, θα δούμε και θα ακούσουμε πολλά ακόμα.