ΚΕΛΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ...

Δεν ήθελα να επιστρέψω, το μεροκάματο με ανάγκασε, η δουλειά και επίσης τα λεφτά τέλειωσαν. Όσοι πάντως θέλουν να εκτοξεύσουν το "ταξικό μίσος" τους για τις διακοπές που τελικά κατάφερα να κάνω (μαζεύαμε λεφτά από το χειμώνα γι΄ αυτό), μπορούν να το κάνουν άνετα (όπως έκανε κάποιος σχολιαστής στην προηγούμενη ανάρτηση). Αυτά που πήρα (συναισθήματα) ήταν περισσότερα από αυτά που έδωσα (λεφτά). Πάει τώρα, δεν έχει άλλη άδεια για το καλοκαίρι. Σε κάποια νησιά έκατσα περισσότερο σε κάποια λιγότερο. Σε ένα από αυτά δεν θα ξαναπάω ποτέ. Θα σας μιλήσω για μερικούς από τους ανθρώπους που γνώρισα. Αναγκαστικά θα αναφέρω και κάποια μέρη, όπου αυτό χρειάζεται όταν συνδέεις τόσο πολύ στο μυαλό σου κάποιους ανθρώπους με τους μικρότοπους που τους γνωρίζεις.

Κ.Ν.Ε. Και Μια Μικρή Διακοπή...

Αφού τέλειωσε η χθεσινή πορεία, σκέφτηκα να πάω για καφέ με μια φίλη μου, που βρήκε ευκαιρία λόγω απεργίας να σηκωθεί πουρνό-πουρνό και να καθαρίσει το σπίτι της.
Συναντηθήκαμε στο Θησείο, στην Ηρακλειδών, παραγγείλαμε καφέ και τα λέγαμε χαλαρά.
Ξαφνικά έσκασε ένα λεφούσι από παιδιά, αγόρια και κορίτσια, 20 με 25 χρονών το πολύ, είχαν τον "Ριζοσπάστη" στην κολότσεπη και μιλούσαν δυνατά, έκαναν χαβαλέ, γενικά ήταν πολύ ζωντανή παρέα.Έκατσαν σε χωριστά τραπέζια, αλλά συνέχεια κάτι φώναζαν ο ένας στον άλλον και γενικά υπήρχε μια αναμπουμπούλα.
Κάποια στιγμή σηκώθηκαν δύο αγόρια επάνω και ο 1 για χαβαλέ πέταξε νερό στον 2.
Του 2 του ήρθε ξαφνικό και από την ταραχή του έπεσε κάτω. Γέλαγαν όλοι με το πάθημά του, εκείνος όμως σηκώθηκε αμέσως και προσπαθούσε να πείσει όσο πιο ψύχραιμα μπορούσε (είπαμε ήταν και κορίτσια στην παρέα) τον 1 ότι είναι ανώριμος, ότι έκανε χοντρή μαλακία, ότι…

Το απολαυστικό τέλος του διαλόγου ήταν το εξής:

2: Είσαι στο Κόμμα;
1: Όχι.
2: Με τις μαλακίες που κάνεις θα μπεις σίγουρα.
Γεια σας σύντροφοι, φίλοι, άγνωστοι και γνωστοί.

Τα ξαναλέμε σε δύο εβδομάδες περίπου.

ΓΝΗΣΙΟΣ ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΟΥ...

Ο Άδωνις (ο γνωστός) επιτίθεται στο ΚΚΕ και γενικότερα στην Αριστερά εδώ και πολύ καιρό, χρόνια τώρα.

Μέχρι τώρα οι επιθέσεις του αφορούσαν κυρίως την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά
(επικεντρωνόταν στην Αναρχική, που δεν θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο εκτός από εξωκοινοβουλευτική και απλωνόταν μετά σε ό,τι αριστερό κυκλοφορεί) και τις διάφορες αριστερές φοιτητικές οργανώσεις των Πανεπιστημίων.
Τώρα πλέον έχει ξεσαλώσει με τις ευλογίες και την (α)έμμεση υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ.

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΘΑΡΙΣΤΗΡΙΑ "Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ"...

Σοσιαλιστικά, Ευρωπαϊκά και Οικολογικά Καθαριστήρια

"Η Δημοκρατική Αριστερά"
Μας ξέρατε αλλιώς, θα μας συνηθίσετε κι έτσι

Τα σύγχρονα καθαριστήρια "Η Δημοκρατική Αριστερά" με νέα καταστήματα στο χώρο του Καπιταλιστικού καθαριστηρίου και βασισμένα στην πολύχρονη πείρα τους, χρησιμοποιούν κεντρικό computer για να καθορίζουν τη μέθοδο καθαρισμού και επεξεργασίας για κάθε τύπο Κεφαλαίου και στη συνέχεια να ελέγχουν ανά πάσα στιγμή όλα τα στάδια του καθαρισμού, εξασφαλίζοντας άοσμο καθάρισμα και ταυτόχρονη εξόντωση Αριστεριστών.

Με νέο σύστημα φιλτραρίσματος και συνεχούς αποστάξεως του διαλύτη πετύχαμε λευκότερο Καπιταλισμό, φωτεινότερο, στιλπνότητα και λάμψη σε όλους τους Αριστερούς.
Αναλαμβάνουμε:

Καθαρισμούς Εσωτερικών Καπιταλιστικών Χώρων αλλά και Εξωτερικών (ειδικευόμαστε στους Ευρωπαϊκούς Καπιταλισμούς)

Καθαρισμούς παντός είδους Αριστεριστών

Εξόντωση Αναρχικών και Εξωκοινοβουλευτικών

Καθαρισμούς Αστικού Κράτους

Μετατροπές παντός είδους Μαρξισμών σε Σοσιαλδημοκρατία

Αντικατάσταση και Καθαρισμό Πελατειακού Κράτους

Καθαρισμούς οικονομικής πραγματικότητας και φύλαξη Σοσιαλιστικού Οράματος μέχρι και 100 χρόνια από σήμερα

Η πολύχρονη πείρα μας στα "Συνασπισμένα Καθαριστήρια Ελλάδος" και η επιμονή μας στην καθαριότητα των Καπιταλιστικών χώρων, είμαστε σίγουρροι πως θα μας φέρουν στην πρώτη θέση της προτίμησής σας.
Σύνθημά μας ένα:

"Μην πετάτε τον Καπιταλισμό στα σκουπίδια, έχουμε τον τρόπο να τον καθαρίσουμε για σας"
Δοκιμάστε μας και θα πειστείτε.

Ιδιοκτήτης: Λεωνίδας ΚύρκοςΔιευθύνων: Φώτης Κουβέλης
Κάποιοι από τους πολύπειρους Καθαριστές μας:
Κακουλίδης Γιάννης
Λεβέντης Θανάσης
Μαργαρίτης Θόδωρος
Ψαριανός Γρηγόρης
Χωμενίδης Χρήστος
Βασίλης Βασιλικός

ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΜΙΑ...ΑΝΑΝΕΩΣΗ

Ο καθένας δικαιούται να εξηγεί την κατάσταση όπως θέλει και ανάλογα βέβαια με το πώς την αντιλαμβάνεται. Προσωπικά δεν μου ακούγεται πάντως πολύ σοφό να ιδρύεις κόμμα σε αυτές τις συγκυρίες. Εδώ χρειάζεται Ένωση, όχι και άλλη διάσπαση. Μέσα σε μια ήδη πολυδιασπασμένη Αριστερά, κάνεις κι εσύ το μαγαζάκι σου και περιμένεις να έρθει κόσμος να ψωνίσει αριστερό προϊόν, δημοκρατικό, ευρωπαϊκό και οικολογικό…;
Και γιατί δηλαδή να πάρει από σένα… επειδή είσαι ανανεωμένος και ανανεωτικός;
Έχετε ακούσει Ανανεωτικοί σύντροφοι κάποιον πολιτικό φορέα (από την ακροδεξιά μέχρι τους αναρχικούς) να παραδέχεται πως προσφέρει πεπαλαιωμένο προϊόν; Μα αν γινόταν αυτό δε θα αγόραζε κανείς…
Και τι σημαίνει "Δημοκρατική Αριστερά"; Οι άλλες Αριστερές τι είναι, δεν είναι Δημοκρατικές ή μήπως σημαίνει ότι εσείς δεν αμφισβητείτε το αστικό πολιτικό πλαίσιο και τη Δημοκρατία του;
Γιατί αν συμβαίνει αυτό (και αυτό προφανώς συμβαίνει), αν πιστεύετε δηλαδή ότι μέσα σε αυτή τη λαίλαπα μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα, τότε δεν είστε ούτε καν το ΠΑ ΣΟΚ του ΄70 και του ’80.

ΚΛΙΝΑΤΕ ΕΠ' ΑΡΙΣΤΕΡΑ...

Οι πρώτοι συναντιούνται με τους δεύτερους, οι τρίτοι φεύγουν αλλά θα ξανάρθουν για να συναντηθούν με τους τέταρτους, που κάποτε ήταν ένα με τους πρώτους αλλά βαρέθηκαν να είναι τέταρτοι, γιατί δεν τους άρεσε το νούμερο "τέσσερα" κι έτσι έφυγαν μια και καλή από νούμερα ψάχνοντας τις δημοσκοπήσεις για τη δημοκρατική Ευρωπαϊκή αριστερά.

Και οι άλλοι όμως είχαν το άγχος του καινούργιου, του μετακομμουνιστικού, του σωστού αναρχικού προτάγματος, της καθαρότητας.Έτσι, περάσανε αυτοί καλά (όχι όλοι, μερικοί…) κι εμείς… να μη σου πω καλύτερα.

ΜΑΥΡΟΚΟΚΚΙΝΗ ΕΡΗΜΟΣ...

Και θα μου πει κάποιος: καλά, εσύ δε βλέπεις τίποτα καλό στο εγχώριο τοπίο της Αριστεράς;

Μήπως είσαι φύσει και θέσει απαισιόδοξος και τα βλέπεις όλα μαύρα και άραχνα;

Μήπως χρειάζεσαι κάποιον ειδικό; Δεν το ξέρω, μπορεί.

Ίσως μια ενδελεχής ψυχανάλυση να αποκάλυπτε πτυχές του εαυτού μου που δεν γνωρίζω καν.

Θα καθόμουν στο πασίγνωστο ντιβάνι και ο ψυχαναλυτής θα αναλάμβανε ρόλο εξομολόγου. Θα προσπαθούσε να με βοηθήσει να αντιληφθώ αν η αρρώστια μου είναι εγγενής ή επίκτητη.

"Πότε γνώρισες για πρώτη φορά την Αριστερά;"

"Πόσο καιρό έχετε σχέση;"

"Την έχεις απατήσει ποτέ;"

"Εκείνη;"

"Είσαι ακόμα ερωτυμένος μαζί της;"

"Μήπως οι γονείς σου χωρίσανε όταν ήσουν μικρός και έχεις απωθημένα ένωσης;"

"Ποιά Αριστερά προτιμάς; Την Μαρξιστική, την Αναρχική, τη Λενινιστική, τη Μαοϊκή, την... ποιά, ποιά από όλες;"

Δεν ξέρω, δεν ξέρω, τις θέλω όλες... δεν μπορώ να διαλέξω, δεν είμαι καλά, δώστε μου χάπια να φύγω, να πάω σπίτι... θέλω να κοιμηθώ και να μη σκέφτομαι την Αριστερά, να μη σκέφτομαι τον Μαρξ και τον Μπακούνιν, να μη με απασχολεί ο Λένιν και ο Καστοριάδης, θέλω να πάω σπίτι μου... θέλω λοβοτομή... δεν θέλω να σκέφτομαι άλλο, δεν θέλω...