Μια Συζήτηση Με Τον Αλέκο Αλαβάνο

H συνέντευξη δόθηκε στις 21/11/2011 στο γραφείο του κ. Αλαβάνου.

Ευχαριστώ τον Παναγιώτη Βήχο για την βοήθειά του. 

Ευχαριστώ τον κ.Αλαβάνο για την φιλοξενία του. 
Παραθέτω τη συνέντευξη και γραπτά ζητώντας προκαταβολικά συγνώμη για οποιεσδήποτε ατέλειες του video που θα παρακολουθήσετε, γιατί, δυστυχώς, υπάρχουν τέτοιες. 

Απαραίτητη επισήμανση

1) Προσπάθησα να καταγράψω τη συνομιλία όπως ακριβώς έγινε. Φράσεις ή λέξεις σε αγκύλες { } είναι επεξηγηματικές διορθώσεις, που κρίθηκαν από πλευράς μου απαραίτητες, ώστε να γίνει πιο κατανοητό το κείμενο της συνέντευξης.

Η συνέντευξη

Είμαι από το Blog "Ελευθερία ή Tίποτα" και βρίσκομαι στο γραφείο του κ. Αλαβάνου για να κάνουμε μια κουβέντα για την Αριστερά, για το μέλλον της, για το "Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής", ίσως κάποια πράγματα και για τον ίδιο. Κύριε Αλαβάνε καταρχήν ευχαριστώ πάρα πολύ για την φιλοξενία και ήθελα να σας ρωτήσω {το εξής}…

Νάτος, Νάτος, Ο Πρωθυπουργός...

Τι Παπανδρέου, τι Παπαδήμος. 

Συμφωνώ: Το "παπάς" σίγουρα παραμένει, όμως από εδώ και πέρα θα αλλάξουν οι ταχύτητες μονοσήμαντης … συνουσίας μεταξύ κυβερνώντων και κυβερνωμένων, με τις ευλογίες βεβαίως-βεβαίως ολόκληρου του λεγόμενου αστικού κόσμου (πολιτικών κομμάτων, εφημερίδων, νέο-τηλεοπτικών συγγραφέων, πρόθυμων φιλοσόφων και διανοουμένων κ.τλ.).

Σε αυτήν την ανάρτηση θα ασχοληθώ κυρίως με την μεγαλύτερη, τελευταίας εσοδείας, Οβιδιακή αλλαγή της Νέας Δημοκρατίας (μα πώς τα καταφέρνει και παραμένει νέα από το 1974 ως τώρα; Έχουμε 2011…).

Μαρξισμός & Αναρχισμός Για Το Σοσιαλιστικό Κράτος (Μια Συζήτηση Με Τον Γιώργο Ρούση)

Μιχάλης & Κάρολος Εν Τω Παραδείσω

Α ρε σύντροφε… πώς την πατήσαμε έτσι!

Τι εννοείς;

Μπορείς να με ακούσεις ή κανονίζεις πάλι εξεγέρσεις;

Όχι ρε… σε ακούω.

Που λες, την πατήσαμε άσχημα ρε Μιχάλη!

Γιατί, τι πάθαμε; Ααααααααααα, να σου πω! Άρχισες πάλι;

Μα είναι να μην αρχίσω! Εμείς που τόσα λέγαμε για το Θεό και να’ μαστε εδώ μέσα τώρα κλεισμένοι.

Έλα μωρέ, δεν είναι και τόσο άσχημα. Ωραίο περιβάλλον έχει, δροσιά όλη την ημέρα, καλά είναι, μην παραπονιόμαστε κιόλας.

Αλήθεια; Για αυτό κάθε μέρα αρχίζεις από το πρωί να κατεβάζεις τα θεία και την πληρώνω κι εγώ που κάνω παρέα μαζί σου;

Ε, μη κάνεις τότε.

Αυτό είναι το θέμα; Βλέπει κι η Τζένη ότι ο Μεγάλος με τιμωρεί επειδή κάνουμε παρέα κι έχω το βράδυ κρεβατομουρμούρα.

Ένας Διάλογος...

Κατέβηκα προχθές στο Σύνταγμα.
Καλά έκανες. Πήρες μέρος στη Συνέλευση;
Γίνεται συνέλευση;
Ναι, κάθε μέρα.
Μπα, εγώ κατέβηκα κατά τη μία το βράδυ. Κάτι τύποι ψιλομαστουρωμένοι ήταν, γυμνοί από τη μέση και πάνω, που την έλεγαν στους μπάτσους. Γηπεδικοί μού φάνηκαν.
Υπάρχουν κι αυτοί σίγουρα.
Μα μόνο τέτοιοι ήταν.
Εντάξει, δεν νομίζω. Υπάρχουν κι αυτοί πάντως. Όλοι είναι εκεί κατά διαστήματα.
Εσύ δηλαδή έχεις δει κι άλλους;
Και βέβαια έχω δει. Το Σύνταγμα είναι σαν την κοινωνία που ζούμε. Πώς θα μπορούσε να ήταν αλλιώς άλλωστε;
Για πες μου λοιπόν.
Τι να σου πω;
Τι είδες εσύ;
Όσες φορές έχω κατέβει έχω δει διαφόρων τύπους ανθρώπους. Υπάρχουν αυτοί που θέλουν να κάνουν κάτι ουσιαστικό, που προσπαθούν να δώσουν το είναι τους σε αυτό που γίνεται, υπάρχουν και εκείνοι που απλώς φαίνεται ότι τους φτάνει να ξεσπάσουν. Υπάρχουν και πολλοί άλλοι που είναι μικρότεροι ή μεγαλύτεροι συνδυασμοί των δύο πρώτων. Όλοι εμείς πηγαίνουμε εκεί. Έχουμε να πάρουμε ο ένας από τον άλλον. Με τις όποιες αδυναμίες μας, με τα διαφορετικά πιστεύω μας.

Κ.ρατική Μ.ηχανή Π.αραγωγής Ν.εφών

Πρώτη φορά έλαμπε ο ήλιος τόσο δυνατά στη Πολιτεία μας.
Τις υπόλοιπες μέρες έβρεχε ή ο ήλιος στοιβαζόταν ακούσια πίσω από βαριά σύννεφα. Εμείς πάντως ποτέ δεν τον είχαμε δει λουσμένο στη δύναμή του όπως σήμερα.
Αν εξαιρέσεις δύο Κρατικές γιορτές που γίνονταν κάθε χρόνο προς τιμήν του, καμία άλλη μέρα δεν τον αντικρίζαμε.
Είχαμε μάθει από μικροί στο σχολείο πως εκείνες τις δύο μέρες από μόνος του ο ήλιος ερχόταν τόσο υπέρλαμπρος στην Πολιτεία μας. Και είχαμε πειστεί. Είχαμε μάθει πως τα Κρατικά βιβλία έλεγαν πάντα την αλήθεια. Και είχαμε πειστεί.

Όμως σήμερα η Κ.Μ.Α.Π.Ν. (Κρατική Μ.ηχανή Α.υτόματης Π.αραγωγής Ν.εφών) είχε βλάβη στο κεντρικό τηςσύστημα.
Αυτό δεν είχε ξαναγίνει ποτέ.
Δεν υπήρχε καμία Κρατική πρόβλεψη για τέτοιο ενδεχόμενο.

Οι Κρατικοί Μυστικοί Μηχανικοί, που βρίσκονταν πάνω από το κεντρικό σύστημα της Κ.Μ.Α.Π.Ν., προσπαθούσαν να το φτιάξουν αλλά έδειχναν έκπληκτοι και απορημένοι.
"Μα πώς χάλασε κάτι τόσο τέλειο;" αναρωτιόνταν.
Βέβαια, την περισσότερη ώρα κοιτούσαν ψηλά, τον ήλιο, που πρώτη φορά τον αντίκριζαν τόσο καθαρό, τόσο λαμπερό, έμοιαζε σαν ζωντανός οργανισμός.

Ο Μαγικός Κόσμος Του Μνημονίου...

Μνημόνιο ακούω από εδώ Μνημόνιο βλέπω από εκεί και τελικά αντιλαμβάνομαι αλλαγές στον ψυχικό μου κόσμο.
Το σκέφτηκα το πράμα και αποφάσισα, πως πρέπει κι εγώ με τη σειρά μου να θυμάμαι τι πρέπει να κάνω. Όχι όλα μα τα πιο σημαντικά.

Όσο κι αν ακούγεται προσωπικό το θέμα δεν είναι. Πρόκειται για Εθνικό.
Γιατί αν έχω νιώσει σωστά τον παλμό του Πάγκαλου, αν ο καθένας μας θυμόταν τα σημαντικά για αυτόν πράγματα, τώρα δεν θα ήμασταν σε αυτό το σημείο.

Έτσι, μόλις πριν λίγες μέρες άρχισα να φτιάχνω Μνημόνια (Βραχυπρόθεσμα. Μεσοπρόθεσμα, Μακροπρόθεσμα) και να τα αναρτώ φύρδην-μίγδην στο ψυγείο ή όπου αλλού δεν θα μπορούν να διαφύγουν της προσοχής μου..
Ορκίζομαι πως θα προσπαθώ να τα ακολουθώ κατά γράμμα.