Κάθε πρωί που ξυπνάω νιώθω ένα πρωτόγνωρο
συναίσθημα.
Οι μέρες περνούν, τα χρόνια περνούν, μα η αίσθηση φαντάζει το ίδιο
πρωτόγνωρη όπως την πρώτη μέρα.
Σαν να κάνεις κάθε μέρα έρωτα και με διαφορετικό άνθρωπο, κάθε μέρα είναι ευτυχισμένη.
Λάθος. Δεν είναι έτσι απλά κι όχι μόνο ευτυχισμένη, είναι κάτι παραπάνω.
Σαν να κάνεις κάθε μέρα έρωτα και με διαφορετικό άνθρωπο, κάθε μέρα είναι ευτυχισμένη.
Λάθος. Δεν είναι έτσι απλά κι όχι μόνο ευτυχισμένη, είναι κάτι παραπάνω.
Είναι ένα συναίσθημα που δεν μπορώ
να περιγράψω.
Μόνο ποιητής ή ζωγράφος θα μπορούσε να το αποδώσει αν και δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ότι κι αυτοί θα τα κατάφερναν. Ένα κομμάτι χαρτί με διάσπαρτες φράσεις, ένας καμβάς με πλούσια χρώματα, ένα φαγητό φτιαγμένο με φαντασία, μια όμορφη γυναίκα κι άλλα τόσα δεν είναι τίποτα μπροστά σε ό,τι νιώθω κάθε πρωί.
Μόνο ποιητής ή ζωγράφος θα μπορούσε να το αποδώσει αν και δεν είμαι απόλυτα σίγουρος ότι κι αυτοί θα τα κατάφερναν. Ένα κομμάτι χαρτί με διάσπαρτες φράσεις, ένας καμβάς με πλούσια χρώματα, ένα φαγητό φτιαγμένο με φαντασία, μια όμορφη γυναίκα κι άλλα τόσα δεν είναι τίποτα μπροστά σε ό,τι νιώθω κάθε πρωί.


